Spektrum

Spektrum

  • WpView
    Reads 151
  • WpVote
    Votes 62
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Feb 5, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
Huzursuzca yattığım yerden doğruldum. İçimi kaplayan sıkıntının her geçen saniye bedenimi biraz daha ele geçirdiğini hissettim. Üzerimdeki yorganı berberinde huzursuzluğu da alacakmışçasına kenara ittim. Bacaklarımı yataktan aşağı sarkıtıp bir süre öyle bekledim. Değişen bişey olmamıştı. Yataktan çıkıp pencerenin önüne gittim perdeyi çekip arkama alarak kenar kısma oturdum. Gökyüzü kısımlara ayrılmış bazı kısımları kara kara bulutlar kaplamıştı. Bazı kısımlar yıldızların ışığıyla parıl parıl parlıyor, ayın bulutların arkasındaki görüntüsü göz kamaştırıyordu. Derin bir nefes aldım içimde eksikliğini hissettiğim ama tam olarak ne olduğunu bilmediğim bir hisle kafamı geriye yaslayıp gökyüzünün adım adım kararmasını izlemeye başladım. ~~~~~~ Oturduğum yerden kalkıp pencereye doğru yürümeye başladım. Nefesimi kontrol etmekte zorlanıyordum. Açtığım pencereden dışarı sarktım. Dışarıda dondurucu bir soğuk vardı ama bu soğuk beni kendime getirmeye yetecek durumda değildi. İçim alev alev yanıyordu. Daha fazlasına ihtiyacım vardı. Pencereyi kapatma gereği duymadan kendimi terasa attım. Tir tir titriyordum ama nedeni soğuk değildi...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines