RENGARENK

Kimden kaçıyordum ? Kendimden ,geçmişimden ,gerçeklerden ve saklı duygulardan...Artık ben o değildim.Kalbim o olmayı reddediyordu.Daha fazla kırılmayacak suçlanmayacak ve harcanmayacaktım.İnsan kaç kere yalnız kalabilirdi ? Kendi kalbi bile onu reddediyorsa ne yapmak gerekirdi ki ? Susup kabullenmek ve sineye çekmek mi yüzüne vurulan kirli gerçekleri? Yoksa sayfaları karalayıp baştan yazmak mı ? Ben sayfaları karalayıp yeniden yazmayacaktım.Sayfaları ateşe atıp küllerinde hayat bulacaktım.
"Ahenk,ismimdeki her rengi söküp almak benim kaderim.."