BAŞKALDIRICILAR

Ruh, isimle beraber var olur muydu yoksa isimler mi ruhu var ederdi?

Ben, ruhunun kimliği ismiyle var olmuş, geçmişiyle şah damarı arasındaki urgan ipiyim.

Şah damarıma meydan okuyan, yaşamın sesli silik izleriyim.

Kilidi sürgülenmemiş sırların, çığlık atan dudaklarıyım.

Gölgenin peşindeki, neşterlerle dolu yaralı maziyim.

Hapishane duvarlarına çentikler atıp, beraat etmek için savaşan bedenin feriyim.

Şiddete maruz kalmış bütün kadınların çıkaramadığı sesiyim.

Bedenine izinsiz dokunulmuş bütün masumların diliyim.

Zorla evlendirilmiş kız çocuğunun hissedilmeyen nefesiyim.

Terör yüzünden okutulamayan kalemden daha çok silah görmüş sabilerin adalet mahkemesiyim.

Ben asrın başkaldırıcısıyım.

Bulamazsın beni kabullenmelerin altında ben meydan okumaların ta kendisiyim.

Yakamazsın suçlarını adaletsiz kuyularda, vicdanını pençeler ellerim.

Silemezsin çiğnenmiş kurallara hapsolmuş feri sönmüş ruhunu, yakıp kül eder kimliğim.

Tekrardan soruyorum sana, çarmıha cevapsız soruların dikenli telleriyle asılmış zihnim.

Ruh isimle beraber var olmasaydı, kanlı gömlek gibi kuşatır mıydı içimde ki acılara savaş açan benliğim?

Çünkü ben ismi ruhuyla var olmuş o güçlü kadın Esmila'yım.