Dünden Kalma

Benim adım Rafael. 1835 yılının soğuk bir kış mevsimiydi. İsyancılar Monarşi yönetime karşı ayaklanma çıkarsa bile askerler isyan çıkaranların başını bir bir ezmesini çok iyi biliyordu. Sokaklar adeta savaş alanına dönmüştü. Yoksulluk hatsafhadaydı. İnsanların açlıktan pis kokulu bir lağım faresini bile yediklerini görmüştüm.
Ülkesel problemler dışında kişisel problemlerim vardı. Annem Alsatia'nın gençliğinde kendine önem vermemesinin cezasına bugünlerde hem annem hem ben hem de kız kardeşim tanıklık ediyorduk. Onun için doktor çağırmak ve ilaçlarına para vermek böyle bir devirde cidden de çok zordu. Bir de kız kardeşim az önce belirttiğim gibi Anna vardı. Babama geleceksek 1812 yılında çalıştığı fabrikada çıkan bir yangın yüzünden aramızdan ayrıldı. Annem o günlerde ek bir işte çalışıyordu. Fabrika sahibinin kovma tehditleri üzerine birkaç kez tecavüze uğramıştı ama akşam eve geldiğinde yüzündeki hüznü bize belirtmezdi. Uzun lafın kısası şu ki bu mücadele dolu iyimser ama aynı zamanda da çok acımasız hayatıma tanıklık etmenizi istiyorum. Bu hayatta yaşamda kalmamım tek sebebi okuduğum kitaplar ve kız kardeşim Anna'dır. Kitap okumanın önemini kavradığım için çok şanslı hissediyorum. Kitaplar olmasaydı büyük annemin eski iplerinden birinde kendimi sallandırabilirdim.