AFİTAP

Kitabın genel olarak içeriği ve üslubu çok beğenilsede ben çok eksiklikler görüyorum. 16-17 yaşlarında yazmaya başladığım bir senaryo tarzı kitap ve şuan 21 yaşındayım geriye dönüp yazdıklarıma baktığımda bazı yerlerde fazla abarttığımı fark ediyorum. İlk bölümler için çok fazla abartmışsın yorumunu aldığım için bunu sizinle paylaşmak istedim. Keyifli okunmalar. Ve neden bölüm gelmediğini merak ederseniz profilimde 'Dijital Günlüğüm' adlı başlık altında yazdıklarımı okursanız pek iyi bir psikolojide olmadığımı anlarsınız. Bu yüzden hakkıyla yazabileceğim anı bekliyorum. Anlayışınız için şimdiden teşekkür ederim.

Belimdeki ellerinden birini alıp, yanağıma çıkardı. Yüzümü, eline sürtünce burnumun ucuna minik bir öpücük bıraktı. "Seni kalbimle, beynimle, bedenimle seviyorum ama bunlardan önce ben seni ruhumla seviyorum Afitap."

Derin bir nefes alıp, alnını alnıma yasladı. "Beyin unutur, kalp durur, beden çürür ama ruh ebedi. Her şeyimle seni seviyorum."

Dudaklarını dudaklarıma sürttüğü sırada gözümden akan bir damla yaş dudaklarımızın üstüne düştü. "Her şeyimsin." Söyledikleriyle kelimelerim kifayetsiz kalırken, dudaklarımdan çaresizce söylediğim cümle onun da gözünden bir damla yaş düşmesine sebep oldu.

"Seni seviyorum."

************

İlerleyen bölümlerde +18 içerikli sahneler olacaktır, bilginize.