The Wave of Love
- LECTURAS 4
- Votos 1
- Partes 1
Continúa
Última publicación jue, feb 4, 2021
"Zack ano ba? Mahal mo ba ako o hindi? But di ka nagsasalita jan? But ang dali dali Lang sayo na nakalimutan ako? Zack how could you do this to me? I saw you na naghahalikan ni Cassandra, it's really hurt Zack huhu. sana man lang inamin ninyo nalang sa akin para ako na ang lumayo, But subrang dali lang sayo na palitan ako I've been inlove with you since we we're kid. Y'know that I Love you so much.
Umiiyak na sabi ni Caley
Caley, im not Zack im Luke im his brother magkamukhang magkamukha kami ni Zack but im not him, paalis na ngayon si Zack babalik na siyang U.S sundan mo siya ngayon sa Airport tiyak maaabotan mo pa siya.
Wu...what?????? Your not Zack, I thought ikaw si Zack, Im sorry Luke. Sana di ko man lang siya hinusgahan. Im sorry Luke for what im saying about you!
Caley it's okay, I know that you Love my brother so much, I was shocked that time when you saw me with Cassandra na naghahalikan, I know that you're devastated that time kaya agad mo akong sinampal with out knowing the real story. I understand it caley, kaya ano pang hinihintay mo pumunta ka na agad ng airport ngayon din magpahatid kana kay kay Manong ding, mabilis siyang magmaneho. Hangga't di pa huli ang lahat, sa kaniya ka nalang magpaliwanag.
"Yes! Luke, Thank you so much I owe you this.
Your welcome Caley, Good Luck
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
His Runaway Wife
"Baby, please pag-usapan natin 'to. Baby, mali ang pagkakaintindi mo. Sya ang humalik baby, hindi ako. Baby, please" Hindi ko sya pinansin. Pinagpatuloy ko na lang ang pag-eempake ko ng mga damit. Pilit nyang pinipigilan ang mga kamay ko. Pero hindi ako nagpatalo. Dahil kailangan ko tong gawin. "Baby, please don't leave me. Sabihin mo lang, ano ba gusto mong gawin ko. Kahit ano gagawin ko. Kahit ano. Name it baby." Hindi ko parin sya pinansin. Hindi ko na rin napigilan ang mga luha kong nagunahan sa pagbagsak. Nasa hagdanan na ako nang bigla nya akong yakapin. "I love you. Please don't leave me." Pero tinanggal ko lang ang kamay nya. Nagmadali na ako papunta sa pinto. Pero nang mahawakan ko na ang handle ng pinto bigla ko na lang naramdaman ang pagyakap nya sa mga hita ko. Nakaluhod sya. Nagmamakaawa. Umiiyak. Hindi ko na kaya. Kaya pwersahan ko nang tinanggal ang mga kamay nya na yakap sa mga hita ko. At tuluyan nang umalis. Laking pasalamat ko nang hindi na sya sumunod. Kaya naman mas binilisan ko pa ang paglalakad. "It's a goodbye for now. But I promise i will be back and we will continue our story. That's a promise "Concluida
Secretly In Relationship With Campus King(SILVESTRE SERIES #2)
I've been so in love with him since were was a kid. Minahal ko siya hindi dahil sa kung ano siya, Minahal ko siya dahil yun yung nararamdaman ko. Sa pagmamahal di kailangan ng rason kung bakit mo minahal ang tao kasi pag ang rason na yun mawala ibig sabihin hindi mo na din mahal ang taong yun. I'm lucky to have him SANA pero akin nga siya pero patago naman akin nga siya pero may limit naman. Pag sa panahong ubos na yung palugit na yun magiging malaya na din siya. At ako wala na hindi na kabilang nang buhay niya.Concluida![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Concluida
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Concluida
LETTERS OF HEART(Completed)
"Nazy wait. Oy teka lang. Wag ka naman ganyan."-salamat at nahabol ko siya. Ngayon ay hawak ko na yung braso niya. "Laren bitawan mo ko please. Ok lang yun. Congrats nga pala ha. K-kayo na p-pala ni Mi-miss Chiyuu. Hehe."-nakatalikod padin siya sa akin and now I know she's definitely crying. Nag-automatic yung katawan ko na parang magnet at humarap sa kanya sabay niyakap ko agad. I don't want to see her crying for some false conclusion. "Sssh. Stop crying. I and Chiyuu are not on."-yakap ko siya ng mahigpit niyan. "I'm not in the position for being like this."-Nazy and then humigpit yung yakap ko sa kanya. "Stop saying like that because you are in position."-ako. She stops crying and look straight in my eyes. I only smile at her and then she hugs me so tight after that. I hope she knew what I'm trying say. N/A: Author (Meah) --It is just a part of the story and I'll sure all of you it is worth it to be read-- " .. Love is like a plane... It will crushed and it will surely fall sometimes but the thing is that the objective of a plane is to keep on flying till heaven reach and till destination is not yet to come .. "Concluida![Twist of Fate [ COMPLETED ]](https://img.wattpad.com/cover/86316327-256-k501270.jpg)
Twist of Fate [ COMPLETED ]
"Show people how important they are in our lives before it's too late"---Papa Jack Minsan na akong nagmahal. Pero anong nangyari? Umasa lang pala ako na merong forever. Since that day, hindi ko na binigyan ng chance ang sarili kong muling magmahal. I vowed to never love again. I vowed to never let anyone take a chance to hurt me again. Until he came. Sa kabila ng pag-iwas ko sa kanya, hindi siya lumayo. Hindi siya sumukong makipaglapit sa akin. Hindi niya ako iniwan. And because of that, I broke the promise that I made to myself. Binigyan ko na ng chance ang sarili kong muling magmahal. Minahal ko si Prince at minahal niya rin ako higit pa sa inakala ko. Sobrang saya ko ng mga panahong kasama ko siya. Kakaibang saya ang nararamdaman ko sa tuwing babanggitin niya ang salitang "Mahal kita". At dumating na rin yung point na naisip ko na baka siya na nga. Baka siya na nga ang matagal kong hinihintay. In my mind, eveything had already been planned out. Hindi ko maiwasang isipin ang future naming dalawa. Ang future namin kung saan kami bubuo ng masayang pamilya at mabubuhay ng maligaya. Pero nakalimutan kong iba pala makipaglaro ang tadhana. Yung inakala kong perpekto na, mauuwi lang pala sa trahedya. Yung inakala kong forever, mabubura na lang pala bigla. My name is Lucy Mendez. And this is the story of how I met him that ends unexpectedly. Kaya ko nga bang harapin ang laro ng tadhana? Kakayanin ko bang yakapin ang katotohanang maari ko siyang mawala? Can my love is enough to win over Destiny's Game? Or worst, may magagawa nga ba ako?Concluida
Bawat Sandali (Completed)
Bianca was raised to never disobey - to follow her aunt's every word and to wait for love until college is over. But her deep admiration for Ismael is a temptation she can't resist, even if it means disobeying for the first time in her life. ** Tatlong lugar lang ang madalas puntahan ni Bianca - eskwelahan, bahay, at simbahan. In school, she learns. At home, she rests and feels safe. But the church... that's where she gets to see Ismael - the sacristan she secretly adores so badly. Ismael Aurelius Alejo is Monte Claro's pure boy - kind, innocent, angel-like. Or so everyone believes. But when Bianca catches him breaking the image he's worked so hard to keep, she learns the truth. Ismael is not as innocent as he seems. And the more she uncovers, the more she's drawn to him - even if it means betraying her aunt's trust. Bawat sandali, bawat lihim na pagtatagpo, bawat tahimik na away na walang ibang nakakaalam - Bianca just can't let him go. She knows this love can't last. And when she finally does, it's too late. His feelings have gone beyond control. Now it's him who can't forget every moment they shared together. Ismael Aurelius Alejo is the boy who fights for love. And this time, he's ready to break every rule to keep her. This story is written in Tagalog and English. HeyBeyaaahConcluida
I'm Just His Second Choice {COMPLETED}
Prologue "Andito lang ako palagi para sayo" sambit ko "Please dont do this to me azy" sambit nya at pinipigilan akong umalis "I have to zen" sagot ko naman at di ko na napigilan ang mga luha ko na pumatak "Please azy" pagmamaka-awa nya pa sakin at nakita kong tumulo na rin ang mga luha nya na kanina nya pa pinipigilan "Zen always remember that im always here for you at kaya ko to ginagawa dahil gusto kong maging masaya ka na hindi na ako ang kasama mo, sana maging masaya ka sa kanya" sambit ko habang hawak ko ang kamay nya at naglakad na ko palayo "Azy!" Tawag nya pa sakin pero hindi ko na sya nilingon at nagpatuloy na ko sa paglalakad ------------------Concluida
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Concluida
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Concluida
"Baby, please pag-usapan natin 'to. Baby, mali ang pagkakaintindi mo. Sya ang humalik baby, hindi ako. Baby, please" Hindi ko sya pinansin. Pinagpatuloy ko na lang ang pag-eempake ko ng mga damit. Pilit nyang pinipigilan ang mga kamay ko. Pero hindi ako nagpatalo. Dahil kailangan ko tong gawin. "Baby, please don't leave me. Sabihin mo lang, ano ba gusto mong gawin ko. Kahit ano gagawin ko. Kahit ano. Name it baby." Hindi ko parin sya pinansin. Hindi ko na rin napigilan ang mga luha kong nagunahan sa pagbagsak. Nasa hagdanan na ako nang bigla nya akong yakapin. "I love you. Please don't leave me." Pero tinanggal ko lang ang kamay nya. Nagmadali na ako papunta sa pinto. Pero nang mahawakan ko na ang handle ng pinto bigla ko na lang naramdaman ang pagyakap nya sa mga hita ko. Nakaluhod sya. Nagmamakaawa. Umiiyak. Hindi ko na kaya. Kaya pwersahan ko nang tinanggal ang mga kamay nya na yakap sa mga hita ko. At tuluyan nang umalis. Laking pasalamat ko nang hindi na sya sumunod. Kaya naman mas binilisan ko pa ang paglalakad. "It's a goodbye for now. But I promise i will be back and we will continue our story. That's a promise "
Más detallesPautas de Contenido