YOL

İstekleri duaları saf ve temiz olan her şeyden ibaretken, dönmesi zor yanlış yollara saparken bulu verdi kendini. Sadece saf bir isteyiş bu kadar mı karanlığa sürüklerdi?

Neyseki uzun bir yol vardı önünde, sokakları sessiz olan, çığlık barındırsada hep sessiz kalabilen yollar. Kaldırımları turuncu ışıklı, gölgelerin uzunca süzüldüğü.. Bir yol bütün gizemliğiyle bu kadar güzel görünür müydü gözleri aşkla kör olan birine? Perdeler amansızca inmişken gözlerine, görünmezliğin ışıltısı bu kadar hissedilebilir miydi? Gezilen turuncu ışıklı kaldırımlara daldı hayalleriyle. İstekler birikti gönlünde. Neyi o kadar istersen olmaz derler ya, istenilenin ötesinde isteyişti, umutları güçlü bir şekilde sardı her tarafını. Zamanını bekledi ve sabretti. Saatler sonra istenilen kapıyı çalmıştı. Şaşkınlık beynine işlemiş yerini almıştı...

....