We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
SESSİZ YIKIM

SESSİZ YIKIM

  • WpView
    Reads 174
  • WpVote
    Votes 11
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Nov 16, 2014
WpInfo
Fiction
Romance
Ruhlarımız bedenlerini bırakmış, birbirlerine kenetlenmişti. Sanki hiç bırakmak istemezcesine boyunlarının sadece birbirlerine ait olan o bölgesinden yaşamları boyunca sadece birbirlerine ait olan o kokuyu hapsediyorlardı. Hem ciğerleri doldu o muhteşem kokularla hem de ruhları boyandı. Ayrılmayalım dedi. Hiç ayrılmayım hep dans edelim sevdiğim, sen benim ışığım ol meleğim, hiç kaybolmayayım dedi. Ama illa ki kaybolacaksam bırak sende kaybolayım, bir tek sana hapsolayım... Gece öylece baktı karşısındaki adama. Ne ara sevdi bilmiyordu. Şıpsevdi birisi de değildi ki! Kimseye açmamıştı o buzdan kalbini, bu adam nasıl onun sevdiği olmuştu? Nasıl bir anda muptela olmuştu kokusuna? Ayrılmayalım dedi. Hep dans edelim sevgilim, ruhlarımız birbirleri ile kavrulsun... Külleri kalbimize savrulsun... Söylendi kendi kendine genç adam " Ruhum bedenimde hapis olduğu sürece, Gece'de bende hapis olacak ruhlarımız birlikte harmanlanacak."
All Rights Reserved
#138
iyikız
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines