Gün Ağarmadan

Herkesin bir ağacı var içinde yeşil tutmaya çalıştığı bizimki çoktan sonbaharı yaşadı...

BİZ KAYBETTİK...
DOSTLARIMIZI...

(-Mert hadi gelin PlayStation oynayalım.
-geldik, Bora acele et!
-tamam
-ya biraz kötü oyna ya hep sen kazanıyorsun
-ne var ya iyi oynuyorsan benim sorunum değil
-Mert bari sen kötü oyna
-Sen iyi oynamaya ne dersin
(gülüşme sesleri))

AİLEMİZİ...

(-gece yemek hazır kızım hadi gel
-geldim anne
-ellerine sağlık canım
-afiyet olsun
-Ooo anne bu sofra ne ya döktürmüşsün yine!)

RUHUMUZU...

(-gece söyledigim kitabı okudun mu?
-evet ya aşırı iyiydi o kadar hissederek okudum ki içindeymişim gibi))

Biz kaybettik. Her gün azar azar kaybettik. Yitirdiklerimizin farkına varamayacak kadar azıcıkdan da azıcık, küçük küçük kaybettik...