Küçük tatlı , uzun saçlı , sevimli kahverengi gözleriyle kahkaha atıyordu Elena. Annesiyle babasının seslerine gülüyordu, annesiyle babasının sesleri, o şarkıya hiç de uymuyor, aksine komik çıkıyordu.
Babasının sadece bir cümlesi Elena'yı yeni hayatına başlattı. Sadece o cümle, gecenin sonu yeni sonsuz bir yaşamın başlangıcıydı.
"Küçük Prenses neye gülüyor bakalım?"
Tamda o andan Miranda'nın yani Elena'nın annesinin çığlığını duyuldu ve ondan sonrası yeni bir hayattı. Gecenin karanlığı Salvatore'a hükmediyordu. Tam kaza yapan insanların kanlarını içecekti ki, nefes alan küçük, masum çocuğu gördü.
O çocuk, o ... Salvatore'un geleceğiydi.
Damon Salvatore tarafından büyütülmüş bir çocuk...
Damon'nun belki ilk değil ama sonsuz aşkı...
Elena'nın ilk, belki sonu olan, çabuk biten bir aşk.
Belki de ikisi artık bir evde yaşayan iki yabancı ...
Bunu hiç kimse bilemiyordu..
Bir kişi hariç...
#76 in vampire (17.09.2016)
#1 in delena (17.09.2016)
.....
Adım, Olivia. Tatlı ve zengin bir ailenin kızı değilim. Mutlu, hiç değilim. Öyle herkesin istediği, hayran kaldığı bir hayatım da yok. Kendini red etmiş bir kızım. Ben, katilim. Kan benim en büyük düşmanım aynı zamanda en iyi dostum.
Bir ailem yok. Sadece ben ve binlerce cesetlerim var. Kaderin oynadığı bir oyun ve başrolde ise ben. Kaybetmekle başlayan bir oyun.
Ve hayatım, rüzgarda uçuşan bir yaprak gibi. Rüzgar beni istediği yere götürüyor ve istediğini yaptırıyordu. Bense rüzgardan ve geçmişimden kaçan bir avcıyım. Ben, iblis avcısıyım.
*******
Kurallar # 1. - 19/03/2021
Elfler #1 - 30/04/2021
Kahin#1 - 05/10/2021