Saplantı
- Membaca 42,848
- Vote 28,190
- Bab 61
Tüm benliğiyle kalbime saplanmıştı bir kere...
༄
"Sus ne olur, konuşursan sana inanırım. sadece kokunu içime çekmeme, sana sarılmama, seninle aynı havayı solumama izin ver, bu gecelik olsa bile."
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
ŞAHLÂ(+18)
"Karım olmanı her şeyden çok istedim . Lütfen kal, kollarımda uzan ." **** -Şiddet, küfür ve yetişkin içeriklidir- "Tüm bunlar ne zaman bitecek?" Gittikçe gerilen bedenini görebiliyordum. Yüzünde samimiyetten uzak bir gülüş belirdi. "Tüm bunlar bitse de Savcı Hanım , bizim evimiz burası." Kaşlarım hafifçe çatıldı. Ne demek istediğini anlamamıştım. "İma ettiğin şeyi anlayamadım." Gayette anlamıştım ama bir mantığa oturtamıyordum. Yüzündeki garip gülümseme yerli yerindeydi. Masada biraz eğilerek aramızdaki mesafeyi azalttı. "Anlamayacak bir şey yok Savcı Hanım. Aşkta ve savaşta her şey mübahtır. Ve savaşın sonunda barış gelene, adalet yerini bulana kadar senin yerin benim yanımdır. " Masadan kalkarak tepemde dikilmeye başladı. Kaşlarımı çatarak kafamı yukarıya kaldırdığımda ona benim bir eşya olmadığımı söyleyecektim ki o benden önce davranarak konuşmasını tamamladı."Tıpkı bunca zaman benim yerimin de senin yanın olduğu gibi. Söyledim Savcı Hanım. Aşkta ve savaşta her şey mübahtır." Adım sesleri uzaklaştığında ve gözden kaybolduğunda ben hala karma karışık bir şekilde arkasından bakıyordum. Ben neyin içerisindeydim?Lengkap
Rosa Vino
Kurumuş dudaklarımda bir ninni... İnce soğuk parmaklarım camın ardındaki kara dokunmak istercesine geziniyor... Oturduğum parke sıcaktı ama kalçamın ağrısını hissetmeyecek kadar uzun süredir oturuyordum. Kar bir saat önce yağmaya başlamıştı büyük malikanenin uzun kubbelerine. Üzerimdeki geceliğin askısı cama yasladığım koluma kayarak omzumu ve gerdanımı çıplak bırakmıştı. Zaten şuanda çıplaktım. Kalçamın altında biten geceliğimin altında iç çamaşırı bile yoktu. Kapının kilidi açıldı ve ufak bir gıcırtı ile ayakkabısının tok sesleri büyük yatak odasında yankılanıp kulaklarıma geldi. Saklanmıyordum, kendimi banyoya kilitlemiyordum. Artık tepki veremiyordum. Karşı çıkmadığımda canımı yakmıyordu. Bana yaklaşırken de kıpırdamadan hızla yağan karı izledim. Beni yatağa götürecek, soyacak, istediğini alacak ve gidecekti. Bende tekrar buraya büzüşüp dışarıda öfkeyle yağan karı izleyecektim. Belki bir gün bir kar tanesi olabilme umuduyla...
PEŞİMDEKİ İNTİKAM
PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.
KURTULUŞ (+18)
Elleriyle boğazımı tutup sıktı. Gözündeki o karanlığı görmüştüm. Nefes alamazken altında çırpınıyordum. "Ben senin sahibinim" dedikleri ruhumu acıtıyordu. "Ben ne istersem onu yapacaksın!" +18 sahneler vardır. (Cinsellik , şiddet, küfür) Not; Şahsıma edilen küfürleri göz ardı etmiyorum. Eğer ki hikaye size uygun değilse okumayın. :)Lengkap
AŞKIN SAPLANTI HALİ
Aşkın saplantı halini ezbere bilirim. Kaçmak kurtuluş değildir, dahada saplanırsın. Ne yaparsan yap, sevmekten asla vazgeçemezsin. Nereye baksan onu görürsün. Çünkü sen aşıksın. Onsuzluk nasıl olur bilmezsin. Kalbini kimse onun kadar acıtamaz. Onun gözlerini görünce kaybolursun. Ayakların yerden kesilir, nasıl davranıcağını bilmezsin. Kalbin öyle hızlı çarparki herkes duyar, herkes anlar. Bir tek o görmez seni. Seni seveceğini bilmek uğruna yaşarsın. O başkasını sever, sen onu seversin. O benimle olmasın tamam ama başkasıylada olmasın dersin. Başkası ile görmek acı verir. Ona kızarsın, öfkelenirsin ama sevmektende vazgeçmezsin. İşte aşk böyle birşey. Aşk acıdır, Karşılıksız olan daha acıdır.Lengkap
Mah ve Şer (+18)
Yakında Uyarı: +18 kitaptır
KAYBOLUŞ (+18)
Yetişkin içerik barındırır... "Kolyen nerede?" diye sordu Sezgin. Ses tonu ayarlayamadığı bir sinirle kaplıydı. Sezen'in eli boynuna gidip kolyenin yerini yokladı. Gözleri yere odaklandı. En son nerede çıkardığını düşündü. Ah! O, kolyeyi hiç boynundan çıkarmamıştı ki! Düşmüştü. Yere dalan gözlerini Sezgin'e kaldırdı. Sezgin artık daha yakınındaydı. "Belkide..." dedi duraksayıp Sezen'e biraz daha sokuldu ve devam etti, "Sana kolye yerine bir kelepçe takmalıydım. Hem o zaman, benden kaçamazdın da." ... Kendine yeterince alan açan adam tutuşunun ivmesini azalttı. Sezen'le göz göze olmalarına rağmen ona tepeden bakıyordu. kısık sesiyle, "Beni çok sinirlendirdin Sezen. En azından senden hırsımı almamın artık bir yolu var değil mi?" Diye bir kaç kelimeyi ağzında yuvarlayarak konuştu. Sezen ne olduğunu anlamadan Sezgin'in dudakları onu esir almıştı. Baskıcı öpüş baruta değen ateş misali odayı alev alev yakarken Sezen'in bu yangını durdurmaya niyeti yoktu. Tam tersine beklediği sanki buymuş gibi ona ihtirasla karşılık verirken yanan ateşi harlamaktan başka bir şey yapmıyordu. Zar zor dudaklarını ayıran Sezen nefes nefese konuştu, "Burada olmaz gidelim." Dedi. Sezgin onun dudaklarını tekrar esir almadan önce, "Seni tam olarak burada; küçük odanda ve daha küçük olan yatağında becermek istiyorum." Dedi. Sezen daha karşı çıkacak zamanı bulamadan kendini yatağa yüz üstü uzanmış şekilde buldu. 01 Ağustos 2020🖋️ 01 Ağustos 2022 ♾️
BORÇ
Sejal... Bir borç uğruna feda edilen Sejal... İstemediği işe dur diyememişti belki, fakat duaları gerçek olmuş, bu iş olmazlara sürüklenmişti. -Tabii her güzelliğin ardında bir zorluk yatıyordu- Bu sefer ki istemsizliği, bir borç uğruna verilişiydi. Belki yine kendisine sorulmamış, lafını dinleyen olmamıştı. Lakin bilmediği bir şey vardı. Bu seferkini ne birileri bitirebilir, ne de bitirmeye cesaret edebilirdi. O borç uğruna verildiğini zannederken, borç çoktan ödenmişti. Peki, şimdi ne olacaktı? Hâlâ ne diye istendiğini bilmezken, gelin gittiği gözü kör, oldukça tecrübesiz olmasının yanı sıra nasıl davranacağını dahi kestiremeyen öfkeli bir aşıktı. ... -DİKKAT EDİN. KUL YAZAR, KADER GÜLERMİŞ!- ... Tüm yazılanlar bir kurgudan ibaret olup, ne fazlası, ne de azıdır. Eğlenerek okuyabilmeniz dileğiyle...Lengkap
İKİLEM + 18
Seni tanıdığımı zannetmiştim ama aslında hiç tanımamışım. Hiç var olmamış birini nasıl tanıyabilirsin. Varlığı evren tarafından yok olmuş birini kalbinde bir yerde var etmen ölümcül bir saplantının içine girmene sebep olur. Lanetli ruhların kalbi atmaz. "Senin varlığın gerçek değil. Bu sen değilsin, lanet olsun. Yağız lütfen ses ver!" Tutku yenilirken arzuyla buluşurmuş Aşk bedenden sızıp ruha sarılırken tutku ve arzun'un keskin pençesinden en derin ve keskin darbeyi alır... İLK DOKUZ BÖLÜM GÜNCELLENMİŞTİR!!! KURGU TAMAMİYLE BANA AİTTİR HARHANGİ BİR KOPYALAMA VEYA ÇALMA SÖZ KONUSU OLURSA ADLİ İŞLEM UYGUIANACAKTIR!
SOLUDUĞUM KORKU
Yağmurlu ve sisli bir zamanı hatırlıyordu. Ruhunun ebedî çöküşlere meğer o an da tutulacağını bilemezdi. Hiç beklemediği birinden aşk itirâfı aldığı gün kendini saklamıştı. Bu aşk, sıradan bir insanın derin duyduğu aşkı değildi. Bu aşk, tehlikeli bir aşktı. Acımasızlığın hüküm sürdüğü kasabada insanları manipüle ederek kanına giren Ammar Yasir, bir tek o kadına yenik düşüyordu. Reddedilmenin verdiği etkiyle kendini kaybederken kadın ise pişman olduğunu anladığında çoktan manipüle edilmişti. "Sana, aşığım."
"Karım olmanı her şeyden çok istedim . Lütfen kal, kollarımda uzan ." **** -Şiddet, küfür ve yetişkin içeriklidir- "Tüm bunlar ne zaman bitecek?" Gittikçe gerilen bedenini görebiliyordum. Yüzünde samimiyetten uzak bir gülüş belirdi. "Tüm bunlar bitse de Savcı Hanım , bizim evimiz burası." Kaşlarım hafifçe çatıldı. Ne demek istediğini anlamamıştım. "İma ettiğin şeyi anlayamadım." Gayette anlamıştım ama bir mantığa oturtamıyordum. Yüzündeki garip gülümseme yerli yerindeydi. Masada biraz eğilerek aramızdaki mesafeyi azalttı. "Anlamayacak bir şey yok Savcı Hanım. Aşkta ve savaşta her şey mübahtır. Ve savaşın sonunda barış gelene, adalet yerini bulana kadar senin yerin benim yanımdır. " Masadan kalkarak tepemde dikilmeye başladı. Kaşlarımı çatarak kafamı yukarıya kaldırdığımda ona benim bir eşya olmadığımı söyleyecektim ki o benden önce davranarak konuşmasını tamamladı."Tıpkı bunca zaman benim yerimin de senin yanın olduğu gibi. Söyledim Savcı Hanım. Aşkta ve savaşta her şey mübahtır." Adım sesleri uzaklaştığında ve gözden kaybolduğunda ben hala karma karışık bir şekilde arkasından bakıyordum. Ben neyin içerisindeydim?
Detail lengkapPanduan Muatan