UMUT
  • WpView
    Reads 302
  • WpVote
    Votes 56
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Mar 21, 2021
Hâlâ kapının önünde durmuş çıkmamı bekliyordu. Ama bilmiyordu ki ben artık pes etmiştim. "Hayır, o kapıdan çıkmayacağım. Bitti." Dedim. Sözlerim onu bozguna uğratmıştı. Hayalleri için bile intihar edecek birisinin her şeyi bitirdiğini duymak şaşırtmıştı onu. "Kaybetmekten mi korkuyorsun?"diye sordu. Cevap vermedim. " Kaybetmekten değil, vazgeçmekten kork çünkü kaybettiğinde tekrardan hiçbir şey olmamış gibi ayağa kalkabilirsin ama vazgeçtiğinde o duygu tüm benliğini eline alır ve her şeye karşı kaybeden bir korkaktan farkın kalmaz. Denemeye kalkacağında bile vazgeçirttirir o duygu sana. "
All Rights Reserved
#40
yarışma
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines