☣ El Juego ☣

☣ El Juego ☣

  • WpView
    Odsłon 90
  • WpVote
    Głosy 16
  • WpPart
    Części 16
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja sob., maj 8, 2021
WpInfo
Fikcja
Akcja i Thrillery
Aunque la vida te ponga trabas, siempre es mejor salir adelante que quedarte esperando resultado distinto sin hacer nada y ahogarte. De juego en juego caí y me volví a levantar como el ave fénix de sus cenizas, como pudiste llegar a mi vida de esa manera y quedarte ❅ No Resubir ❅ No Adaptar ❅ Comenten y 🌟 Votar Esta es otra adaptación o mejor dicho mejora de una de mis historias publicadas en mi otro perfil pero hoy día un tanto mejorada y redactada creo, jajaja... Gracias por leerla ❤️💎
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#954
amar
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Un viaje de 180º (G-Dragon Fanfic)
  • Voice (Namjin)
  • Mis cartas de despedida.
  • ℭ𝔬𝔪𝔭𝔯𝔞𝔰 𝔡𝔢 𝔪𝔢𝔡𝔦𝔞𝔫𝔬𝔠𝔥𝔢 (𝔪𝔞𝔣𝔦𝔞)
  • Enamorarte.
  • Claridad en las Líneas (JiKookMin) [국민]
  • A Qué Costo

Me encontraba en el aeropuerto de Corea del Sur, Seúl. Directa para salir del recinto y a la espera de encontrarme con una pareja mayor con mi nombre en una pancarta, ya que seria mi nueva familia por así decirlo, estaba de intercambio e iría a vivir durante todo un trimestre en una casa familiar; eso hasta que llegaran las vacaciones de invierno. Tenía muchísimas ganas de aprender y ver esa maravillosa ciudad. ¿Encontraría algo interesante? Este cambio de aires me hacía sentir liberada de mi rutina vida escolar en mi ciudad, aunque no me quejaba de ello.......... - Aiggg...lo siento. - dije algo avergonzada, volví a levantar la cabeza para mirarlo mejor. ¿Quién era? Era muy joven para ser el hombre de la casa, pensando que me despertaria la mujer, pero allí estaba él, un chico que parecía que tuviera la misma edad que yo. ¿Pero qué hacía en mi habitación? Y además despertándome como si fuéramos cercanos. Pero tenía que disculparme, su mano estaba tocándose la barbilla y parecía dolorido como yo. - ¡Oh! En serio lo siento mucho... - volví a repetir más avergonzada. - ¿Te hecho daño? - ¡O no! Estaba hablando en castellano, ahora entendía su cara, sin querer me reí de mi misma. Esto parecía una comedia de mal gusto. - ¡O no! Lo siento, estoy recién levantada y no coordino el idioma. - esta vez se lo dije en inglés esperando que lo entendiera, ya que recién levantada no atinaba a hablar el coreano.......

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści