Poem: Comatose
- Reads 111
- Votes 1
- Parts 1
Complete Wed, May 4, 2011<5 mins
#217
comatose
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
~අක් වැහි~ Completed
" කොහොමහරි කරල මට මගේ ජීවිතේ පුංචිම හරි සැනසීමක් තියෙන්න ඕනි.. කියන්න..?? කොහෙද මට සැනසීමක් තියෙන්නෙ..?? "Complete
සඳ නේන දා | Ongoing
ඇහැළියගොඩ උරුමක්කරුවෙකු යනු ; මොවුන් සොළොස්විය සම්පූර්ණ වූ විඟස සිංහ හිස කැටයම් කරන ලද කස්තාන මුද්රාව මෙන්ම ඇහැළියගොඩ පාරම්පරික කස්තානය දැරීමට සුදුස්සන්වන අතර ඔවුන්ගේ උපත සිදුවිය යුත්තේ කෙම්මුර දිනක ඉර අවරට ගිය හෝරාවේ පටන් හෝරා සතක් ගතවූ යාමයක..
بەرە بەیان
{کوردی} لە بەرە بەرەی بەیاندا،ڕۆژ ...تیشکی ڕۆژ بە دەرکەوتنی چاوەکانی ئەو بێزارد دەکات و وای لێ دەکات بە بێزاریەیەکی زۆر هەڵسێتەوە و دووبارە بگەڕێتەوە ژیانە ئاڵۆزەکەی. نەفەس..تۆ نەفەس تۆ نازانی چ ژیانێکی دوورودرێژ بەڕێوەیە ئەی کچی بچووک. شتانی چاوەڕنەکراو وا بەڕێوەیەن کە تۆ قەت بیریشت بۆی نەدە چوو ئەی کچی شیرین و دڵساف. ئەی نەفەس. ....... نەفەس~ میـــر~ چیرۆکی کوردی لەلایان : ڕوناکی شەو.
හිතාදර / Hithadara
හිතාදර මනිත්, ඔයා දන්නවද....ජීවිතේම දුක් විඳපු මනුස්සයෙක්ට සතුට එන්නේ හරි හෙමීට.........ඉතින් මං හැමදාම හිතුවේ කමක් නෑ හිමීට හරි පුංචිම පුංචි සතුටක් හරි එනවනේ කියලා........ඒත්........ඒ විශ්වාසෙත් හැම තප්පරේම හිතින් ඈතට ඈතට යනවා.......මොකද කරන්නේ මං...........කියන්න මට........ඉවසන් ඉන්නද තවත්........ මීට.... පාරමී
My Galaxy ( Ongoing )
"ඌ මගේ යකෝ...ඌ මගේ..ඌට මොනා හරි වෙලා තිබ්බොත් මතක තියා ගනින් මන් තොපිලා ඔක්කොම මරාගෙන මැරෙනවා..තොපිලා මං කවුද කියලා දන්නවා ඇතිනේ..මතක තියා ගනින් මං තිරිසනෙක් කියලා...හැබැයි උගේ දේවල්වලදි මං ඊටත් වඩා අමුම අමු තිරිසනෙක්...මේ ශෙනෝන් කියන්නේ කිව්වොත් දෙයක් අනිවාර්යයෙන් ඒකම කරන එකෙක්.. ඒ නිසා පරිස්සමින් හිටපන්.." Don't copy my story...🚫🚫🚫
The Only Daughter of The Maliks: Born in Silence
In a dynasty built on sons and legacy, Mirha Asfandyar Malik was born in silence-and sent away. Raised far from the Malik household, she grows up loved, whole, and untouched by the expectations of a name that once rejected her. When fate draws her back at fifteen, she returns not with questions or claims, but with a quiet grace that unsettles the family more than anger ever could. In a house full of men and memories, her presence becomes a reminder of what was lost-and what was acknowledged too late. She was never denied love. Only claimed slowly. This story is only experimental on this usernameComplete
Content Guidelines