We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
SON-SUZ
  • WpView
    Reads 96
  • WpVote
    Votes 24
  • WpPart
    Parts 12
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 28, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
"Sona bu kadar yaklaşmışken sonsuzluğa sahibim şimdi..." Bu bir intikam hikayesi. Bir kurtuluşun, bir dostluğun ve belki de yok oluşun. Yıllarca korkarak yaşayan bir kızın hikayesi bu. Kaçarak, kimi zaman sokakta yatarak, kimi zamansa yetimhanenin penceresinden dışarı bakan bir kızın hikayesi. Bir de dostunun. Ona yoldaşlık eden dostunun hikayesi. Sırların ortaya çıktığı, insanların gerçeklerle yüzleştiği, duygularını yitiren diğerleri ve dilencilerin olduğu bir hikaye bu. İşte bir son-suzluğun hikayesi. Eğer sen de sona ulaştıysan karşıda seni bekleyen son-suzluk var. Hazırsan son-suza kadar sürecek bir kitap seni bekliyor. SON-SUZ ÇOK ÖNEMLİ NOT: Bu hikaye asla ama asla bir aşk hikayesi değildir. İki farlı cinsiyeti bir arada ilk defa yazıyorum. Aralarında aşk yaşanması gibi bir beklentiniz olmasın!
All Rights Reserved
#68
yağmur
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines