KÜL

Barlas Ateşoğlu, benim çocukluğumun silik hatırası, melekler gibi güzel adam, onun özenle yerleştirilmiş benleri her yaşımda bana geçmişimden geldiğini bir şekilde hatırlatırdı.

Ve ben Anka Semiz, adı yangınlardan verilen, çocukluğu boyunca hep saldırgan ya da fazla kendi içine kapalı olan çirkin saçlı kız.

İyi ki doğdun Epione, demişti bana.

Nasıl olurdu da benim keşkem olan bu lanet gün onun iyikileri olabiliyordu?

Epione, yaraları saran tanrıça.

Bana Epione demişti,

Ben yaralar sarmazdım, yaralar açardım çünkü benimde yaralarım hiç sarılmamıştı.

İlk defa birisi 'iyi ki' doğduğumu söylemişti.