Kış Güneşi

Ah Müjgan ah..
Baharlar ve güneşli günlerin giderken, yalnız sana kara kışları bıraktığı Müjgan. Taş atılmış bir kırlangıç sürüsüne benzeyen Müjgan. Yalnızlığına bir yankı arayan Müjgan.
Keşke başka bir yol olsaydı.
Ne çok isterdim sardunyaları yaşatan gözlerine bakmayı. Iki dudağının arasında yaşamayı.
İnan bir ihtimal bile yok.
Olsa ah olsa..

Vedaları sevmezsin diye içimden çoktan veda ettim sana. Hoşçakal Müjgan.
Açacak güneşte, bir bahar tazeleğinde, bir kiraz çiçeği kokusunda..
Başka bir evrende, yarım kalan hikâyemize bir son yazmak üzere.. elveda.