AYRI HAYATLAR

AYRI HAYATLAR

  • WpView
    LECTURI 149,771
  • WpVote
    Voturi 3,537
  • WpPart
    Capitole 24
WpMetadataReadÎn curs de desfăşurare
WpMetadataNoticeUltima publicare sâm, aug 12, 2023
İki küçük bebek düşünün, aslında doğdukları gün hayat ikisine de küsmüş iki küçük kız peki bu bebekler hastanede karışırsa hastanede ölü doğan bebek başka bir aileye yaşayan bebek ise başka bir aileye verilirse ve bu aile öldü sandıkları küçük kızları yaşıyorsa ve bunu yıllar sonra öğrenirlerse ne olur... bebek 17 yaşına gelene kadar babası bildiği adamdan sürekli şiddet görürse yıllar sonra varlığını öğrenen ailesi,abileri kuzenleri onu aramaya başlarlarsa ne olur?? kızın 17 yılda yaşadığı kalp kırıklıklarını sarabilirler mi,hayata yine yeniden gelmiş olur mu bu kız ölmüş bir bebeğin kaderini yaşamak bu kıza neler yaşattı... Bu benim ilk hikayem arkadaşlar daha önce bu türde bir eseri ele almadım umarım beğenirsiniz. 21 ŞUBAT PAZAR 2021(başlangıç tarihi) ŞİMDİDEN TEŞEKKÜRLER🚩 Lütfen kitapta reklam yapmayın silinecektir!!! #TÜMHAKLARISAKLIDIR# tüm hakları şahsıma aittir çalıntı yapılamaz aksi halde yasal işlem başlatılacaktır
Toate drepturile rezervate
#256
kuzenler
WpChevronRight
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
Illustration

S-ar putea să-ți placă și

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Mai multe detalii
WpActionLinkLinii directoare referitoare la conținut