Mental Breaker (on hold)
- Reads 634
- Votes 7
- Parts 5
Ongoing
Last published Sun, Jun 23, 2013
Nagpipicture picture ako dun sa taas, ang ganda ng view. Sagabal naman 'tong paperbag na nakasabit sa kamay ko. Kaya ayaw ko ng bitbitin e, ang hirap magpicture. Hindi ko naman siguro makikita yung Block B dito, dinala ko pa yung albums. Picture dito... Picture doon... Sfx:Tugsh May nabunggo ako. Buti na lang at nakasabit sa akin yung camera kundi, sigurado, nalaglag din to. [At yung camera talaga ang unang inisip.] Tinulungan ko yung nabunggo ko at nag sorry ako. Hindi siya umiimik at nakatingin lang sa sahig. Hala yung mga album ng Block B nahulog! Pinulot ko ito dali dali. Habang pinupulot ko yung mga album, tinanong ako nung babae... "Are you a BBC?" Tumingala ako sa kanya. "Ah, yes. Why?" "I'm Lee Hyorin, Block B's handler." Mejo nag bow ako sa kanya at ganun din siya. "By chance, do you want to meet them? ... Nagniningning na ang mga mata, at pumapalakpak na ang tenga ko sa narinig ko. Tama ba yung narinig ko? Meet them? Meet them?! ...and participate in MTV Match Up? We badly need a participant for one segment of the Match Up." Natameme ako. Heck yes! I do want to meet them! Pero ang sumali sa Match Up? Napatingin na lang ako sa papalapit na si Younah. Participate in MTV Match Up? Nag e-echo sa ulo ko ang sinabi ng babae. PAPAYAG BA AKO? O HINDI?
All Rights Reserved
#23
taeil
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
I'M A MESS
"JENNIE WILL YOU PLEASE LEAVE ME THE FUCK ALONE?!" pagtataboy ko kay Jennie na kasalukuyang sinusundan ako. "WHY DO YOU ALWAYS KEEP ON PUSHING ME AWAY?! " sagot naman niya kaya wala akong nagawa kundi huminto at harapin siya. "Do you actually know what you are doing?! Mali to Jen! Maling mali! Bestfriend ko si Lisa at bestfriend mo si Hyun! I shouldn't have dragged you in this mess. My mess! They already hate me! Wag mong hintaying pati ikaw kamuhian nila! " "The hell I care about them Seulgi. Hate me all they want wala akong pake tsaka you didn't dragged me in this mess. This is our mess! Ginusto ko din to I fell for you kaya pwede ba?! Stop blaming yourself! " "Jennie you don't understand---" "Then ipaintindi mo sakin! Let me understand! Ano bang inaalala mo?" "I myself is a whole mess Jen. You can't like me. Didn't you hear what they call me? They said that i'm a jerk! An asshole! And wala akong makita na mali sa sinabi nila because I myself believe that I am indeed a big dissapointment! So leave me alone. " "Seulgi ano ba?! For once isipin mo rin yung sarili mo hindi yung palagi nalang yung iba ang iniisip mo! The hell I care if you're a mess I can fix you! " "Jen please, go back to Lisa. Si Lisa ang mahal mo at hindi ako. Siguro na excite ka lang because of the thrill. You really didn't fell for me. Panandalian lang yan." sabi ko at tinalikuran na siya. "Pwede ba Seulgi ipagdamot mo naman ako! Ano ba yung dapat kong gawin para maniwala ka na I seriously fell for you and what I'm feeling right now is real? " "No you can't love me Jen." sabi ko at tuloy tuloy lang ako lakad then I suddenly felt a pair of arms wrapped around my waist. "Please Seulgi, maniwala ka naman sakin. " she said and this time she's crying. "I'm really sure about my feelings Seul. Hindi to basta basta na curious or naexcite lang. I love you and I fucking mean it. "Complete
Mamihlapinatapai
"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****Complete
Taming Alliston
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *Complete
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete![[COMPLETED] My Fairy Baek And The Magic Make-Up (DDS2)](https://img.wattpad.com/cover/203260660-256-k159789.jpg)
[COMPLETED] My Fairy Baek And The Magic Make-Up (DDS2)
Ako si Maya Dimatulac. Isang ulilang lubos na nangangarap na makatapos ng pag-aaral. Kaya lahat ng raket kinarir ko na para makatapos lang. Pero paano kung maalis ang scholarship namin ng bestfriend kong si Yhen sa paaralang iyon dahil sa engkwentro namin ng mayabang na may-ari ng school na si Bryan Davis? Gagawin ko ang lahat para maibalik lang ang scholarship namin kahit akitin ko pa ito at ibigay ang katawan ko. Ang problema nga lang, hindi ako maganda kaya paano ko naman gagawin iyon? Hanggang sa dumating si Baek na mukhang tambay na adik sa paningin ko at binigyan ako ng compact powder na mahiwaga pala. Tutulungan niya kaya akong maisakatuparan ang binabalak na pang-aakit kay Bryan Davis kahit hindi naging maganda ang una naming pagtatagpo? Pero paano kung madiskubre kong hindi totoo ang mukhang adik na tambay na mukha nito. Dahil juskolored paper! Walang-wala sa kalingkingan si Bryan Davis sa nag-uumapaw nitong yumminess, sexiness and handsomeness! Eh, kung Ito na lang kaya ang akitin ko gamit ng magic make-up niya? ---- "Mamaya mo na ako pangarapin, Ms. Panget. Iuwi mo muna ako sa bahay mo dahil kanina pa tayo basang- basa dito," may halong inis na turan nito pero nanatili lang ako nakatunghay sa kanya. Natapos lang ang pangangarap ko sa isang malakas na tapik sa noo na binigay niya sa 'kin. "Aray ko naman! Ang sakit no'n, a," "Aist! Kung hindi pa kita tatapikin sa noo ay hindi ka pa matatauhan. Alam kong gwapo ako, kaya huwag mo ng ipamukha pa sa akin iyon, okay. Now, where's your house? Kanina pa ako nilalamig rito." Date Started: October 14, 2019 Date Ended: December 15, 2019Complete
Kissing Reese Santillan
"Sige na Madison gawin mo na para matapos na ang problema mo sa ex mo na stalker" tulak sa akin ng bestfriend kong si Alyana palapit sa popular table, kung saan nakaupo ang hottest guy sa campus na si Blake de Asis. "S-sigurado ka ba dito Aly?" Pinagpapawisan na ako ng malapot lalo na at palapit na palapit na kami kay Blake at sa mga popular friends nya. Tumigil kami sa harap ng table nila "Ahh excuse me Blake" I said, trembling. Huminto sila sa paguusap usap at saka sabay sabay na tumingin sa akin "Yes?" He asked at saka tumayo sa harap ko. Tumingala ako sa kanya. This is it pansit. Pumikit ako at saka tumingkayad ako para halikan sya. Naramdaman kong tumahimik ang buong paligid dahil sa ginawa ko. His lips were so soft and sweet. Nakangiting minulat ko ang mata ko, pero sa halip na si Blake ay ang shocked na mukha ng gorgeous yet bitchy girlfriend nya ni Reese Santillan ang nabungaran ko. Wtf?! Did I..?? Did I just.?? Did I really..?? Nagdilim na ang paningin ko pagkatapos.Complete
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."
More detailsContent Guidelines