Asimilasyon Kampı

Asimilasyon Kampı

guneslisaadettin

Membaca 1,059
Vote 377
Bab 13

DewasaBersambung

Publikasi terakhir Sel, Nov 30, 2021

asimilasyon aşk dram hikaye ilginç

Kültürel yozlaşma kavramına çoğumuz aşinayız, bunun olumsuz olduğunu düşünürüz, peki bu kavram bir kültür için hayati öneme sahipse yani bir kültürün yozlaşmaya ihtiyacı varsa o kültürü asimile etmeli miyiz? Kültürüne tapınan zongolar, tanrılarına yaranmak için farklı yollar deniyorlar, zalimlikleri ve dalkavukluklarıyla ünlenen bu toplum sadece geçmişte yaşamadı bugünde varlığını sürdürüyor ve insanoğlu var oldukça yaşamaya devam edecekler. Gelin hep beraber az ileride bulunan tepeye çıplak ayakla tırmanıp kültüre birde bu açıdan bakalım.

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

(Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014