Kabilang buhay |COMPLETED|

Have you ever stare to your man and say,

'Ang swerte ko talaga sa lalaking to.'

Kasi ako? Yes I did.

I remember when I ask him...

"Hindi mo ako iiwan diba?" bigla ay naitanong ko. Hindi niya ako sinagot sa halip ay nginitian niya ako.

"Ano ba! Sagutin mo ako."

"Nanliligaw ka ba?" tanong niya na ikinabusangot ko. "Tss, oo na po. Hindi kita iiwan. I love you." he said and then give me a kiss on my forehead.

"I love you more." I said and then hug him tight.

But I think that's it, pinanghahawakan ko ang sinabi niyang yun. But he did not do the same.

'Kabilang buhay'

O sa madaling salita, KAMATAYAN.

But why there are death?

Bakit tayo nabubuhay kung mamamatay din naman?

Ang sakit-sakit mawalan ng taong minamahal, lalo na yung iniiwan ka na ng hindi mo namamalayan.

I mean, ramdam ko oo. Pero wala akong ginawa, ang tanga ko sa part na yun. Sana sinunod ko kung anong nararamdaman ng puso ko, ng instinct ko. Pero sa halip na sundin yun, binaliwala ko lang.

Nagsisisi ako, nagsisisi ako kung bakit wala akong ginawa kahit ramdam ko ng may hindi tama! Ramdam ko na eh! But now what I realize is kung bakit nasa huli ang pagsisisi. Because people do not appreciate what they have until they lost it.

Pero bago nangyari lahat, balik muna tayo dun sa panahong MASAYA pa kaming dalawa, nung panahong hindi pa siya NAWALA.