İNTİKAN

" zamana meydan okuyan bir gece yarısı haykırmıştı yeniden. Gecenin örttüğü pencereden varlıkları yansıyordu henüz yeni dinen yağmurun ıslak bıraktığı kenarı kırık kaldırım taşlarına gölgelerin.
Hava ne soğuk ne de sıcaktı.
Sadece etrafı alan bir zifir vardı şimdi. Masadaki kâğıtlar açık pencereden içeri sinsice doluşan esintiyle dağılmışlardı.
Hafif bir melodi dolanıp duruyordu karanlığa boğulmuş olan evin içinde.
Ardı ardına devam eden bu minik senfoni küçük kadının tenine değecek olan o karanlık parmak uçlarını çağırır gibi örtünmüştü uzandığı yatağa doğru.
Birer gölge misali serilmişlerdi beyaz tenini açıkta bırakan saten elbisenin eteklerine.
Önce pürüzsüz baldırlarından geçmiş ve bir düzlük misali uzanan güzel gövdesini keşfedip hafif aralık olan dolgun alt dudağına bir sevgilinin öpücüğü gibi narin bir hâlle değip geçmişlerdi.
Genç kadın uykunun arsız kollarına teslim olduğunda ise hırsız melodi taneleri güzel yüzünü talana başlamıştı bile. "

" kanın sesi ıslaktır ; yaşamın acı sesi ölümün aç nefesidir."

UçurtmAvcısı