DEVRAN

Can Suyunu İhanetten Alan Bir 'Varoluş' Hikayesi..

Önüme bir silah koyulmuştu. Can almamı değil, o canı tamamen yok etmemi istemişlerdi. Odağıma giren Kırmızı botları hemen tanımıştım. Belki de unutmadığım tek şeydi.
O silahı neden almadığımı şimdi daha iyi anlıyordum.

Bir el saçımı kökünden kavradı ve başımı hızla arkaya yatırdı. Silahı bırakan bendim, ağız dolusu kanı yüzüme tüküren oydu.
"Kim olduğunu bilmediğimi mi düşünüyordun?" Gözleri kin kusuyor, kelimeleri buram buram kan kokuyordu. Alayla güldü.
"Gebermiş olsam bile, Ölüm de, Dirim de peşini bırakmayacak!"