ZERRİN

" Lavinia bizim şiirimizdi ve ben hala okuyorum onu. Gözyaşlarım eşliğinde dökülüyor sözcükler ağzımdan. Ona sesleniyorum bu defa ona diyorum ama gitme diye. Beni duymuyor, beni görmüyor ve benden çok uzakta olan kalbi beni hissetmiyor diye ölesiye korkuyorum bunu yaparken."
Paramparça bir aşkın anlaşılmaz sonundan o aşkı ilmek ilmek keşfetmeye ne dersin?
-ZERRİN TAMAMLANMIŞTIR.-