Girdap (KARANLIK)

Avuçlarıma bakıyorum hiçlik, içimse bir o kadar boşluk. Sanki her şeyi kaybetmişcesine bakan boş gözler, gülümsemeyi unutmuş bir yüz. Göz bebekleri yaştan beyazlaşmış, kendisine geç kalmış bir kadın...

***

"Tamam geleceğim" dedim Fatih'e. Yarın ki yıl sonu balosuna davet etmişti. Ne kadar gitmek istemesem de çok ısrarrcı olmuştu, onu kırmak istemiyordum. Yarın için hazırlanmam gerekiyordu ve sırf bu yüzden gitmek istemiyordum.

"Yarın seni ben mi alayım kendin mi gelirsin?"

"Araba kullanmayı biliyorum Fatih!" diye sitem de bulundum. Telefonun arkasından kıkırdıyordu.

"Ahahah, ne kadar iyi kullandığını biliyorum elbette ki." Yine ve yeniden o gün ki olayı ısıtıp önüme sunması, onun üzerinde Çin işgenceleri uygulamam gerektiğini onaylatmıştı.

"Bu olayı unuttuğunu sanıyordum."

"Senin yüzünden adamın arabası pert oldu Hira hatırla istersen." Hatırlamak isteyeceğimi hiç sanmıyorum Fatih! O adamı o günden beri hiç görmemiş hatta o gün bile net bir şekilde görememişdim.

"Telefonu kapatıyorum söylemek istediğin başka bir şey var mı?, bay ukala!" diye tekrar sitem de bulundum.

"Yarın görüşürüz."

"Görüşürüz" dedim ve telefonu kapattım. O gün ki olayı ne güzel unutmuştum. Yine aklıma gelmişti. O adama ne olduğuna dair en ufak bir fikrim dahi yoktu. Arabası pert olmuştu ama hiç bizimle münakaşaya girmemişti hatta umursamamıştı. Belki de sinirlenmemişti bile. Umarım tekrar öyle birşey yaşanmazdı, o adamı da bir daha görmezdim.