GÜNEŞİN CESEDİ

GÜNEŞİN CESEDİ

  • WpView
    Membaca 760
  • WpVote
    Vote 4
  • WpPart
    Bab 2
WpMetadataReadDewasaBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Jun 2, 2026
WpInfo
Fiksi
Romansa
Bazı güneşler doğmaz. Sadece söner. Bazı insanlar kurtarılamaz. Sadece düşüşleri ertelenir. Bazı bağlar iyileştirir. Bazılarıysa insanı tamamen değiştirir. Sevgi yoksa, hayatta kalırsın. Işık söndüğünde geriye ne kalır? Yelena Esipova, hayatın en karanlık köşelerinde büyüyen bir kız. Ailesinin sessiz acısı, geçmişin gölgesi ve sürekli tehdit eden boşluk, onu her gün biraz daha uçurumun kenarına sürüklüyor. Düşmek, onun için bir seçenek değil; bir gerçek. Ama her gerçek, bazen bir başkasının ellerinde durur. Bir yabancı şehirde, raslantı gibi görünen bir karşılaşma. İki kırık ruh birbirinin tanır, dokunur, sonra kaybolur. Ama bazı gölgeler peşini bırakmaz. Ve bazı uçurumlar, hayat boyu göz kırpmadan bekler. Güneşin Cesedi, karanlığın içinden çıkan bir kızın, ve onu ayağa kaldırmaya yeminli bir adamın hikâyesi. Çünkü bazen hayatta kalmak, cesedin ağırlığını taşımaktan başka bir şey değildir. Yelena için güneş çoktan ölmüştür. Ama belki de küllerinden doğacak bir şey vardır. Bazı ışıklar hiçbir zaman doğmaz ve ışık söndüğünde geriye sadece külleri kalır. İlk yayım: 15.1.2023 Düzenlenmiş yayım: 15.1.2026 Seneler sonra yayımlamaya karar verdiğimde tesadüfen aynı tarihte yayımladığımı fark ettim. Şans getirsin...
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan