Because Of Kumu
- Leituras 491
- Votos 30
- Capítulos 14
It was a NON-FICTION tag-lish story, It was kind of romantic drama thing, it was all about my Kumu Journey (Kumu is a friendly filipino app), about who once I loved before, about my friends, and how I almost dropped my classes because of using it.
DISCLAIMER: All my grades are doing pretty good, Kumu isn't really a bad thing, but having fun with your online friends you just met in that app is really interesting to do. IT IS YOUR CHOICE IF YOU WANT TO FOCUS ON THAT APP OR FOCUS ON YOUR STUDIES, OR WORK. Sa storyang ito ay may mga ibang lengwahe na maaaring di niyo magustuhan.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Concluída
MISADVENTURES OF A MATCHMAKER
Hi, everyone! I'm Kimchi Pineda. Sixteen years old. Laking all girls' school. Pero ngayong senior high student na ako, in-enroll ako ng parents ko sa Richdale Private High School. Dating all boys' school ang Richdale na lately lang naging coed. At mayroon akong misyon sa pagpasok dito-ang mapalapit uli sa kababata kong si Sushi Morales at matulungan siyang makawala sa kanyang rebellious stage. Isa 'yong request mula sa parents namin na hindi ko natanggihan. Kaya kahit nagkaroon kami ng matinding away two years ago na naging reason kaya naging mortal enemies kami, nagpakumbaba na ako at in-approach siya para makipagbati. Hindi naman siguro ako mahihirapan. Miss Congeniality nga raw ako. Pero si Sushi na kung gaano kaubod ng guwapo ay ganoon din kasungit. Nang subukan kong kausapin siya ay bigla akong hinila at isinandal sa pader sabay sabi ng, "Don't talk to me. At mas lalong huwag mo ipagsabi na magkakilala tayo. Maliwanag ba?" Paano na ang mission ko? Susuko na lang ba ako? Siyempre hindi. Fight hanggang mapalambot ang puso ni Sushi Morales!Concluída
THE NINCOMPOOPS ✔
Hey yow wasap! Musta na? Naghahanap ka ba ng pwedeng basahin na story? Ito nalang basahin mo dali! This is totally, wholly and extremely a non-fiction story mga memsh so makatotohanan tayong lahat ditey. Mag-enjoy ka sana sa mga kalokohan ng story na ito. Also! This is my Grade 11 memories. Not just mine bit likewise with my bestfrennies. I wish magustuhan mo itong story. Goodluck nalang sa inyo, dear readers!! ♤GreenPs♤Concluída
Never Be Alone (EDITING)
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.Concluída
Campus Hours: Alliana Gonzaga (Compiled 2019 Edition)
Sabi nila, hindi lang ako basta isang simpleng bata lang. Maganda. Matalino. Mabait. Talented. May maibubuga, kung baga. May kaya kami ng pamilya ko kaya lahat nasusuportahan, pero sa isang bagay lang halos nabago ang lahat. Isa akong transferee. Mahirap man mag-adjust sa baging mundo, tiyak akong kakayanin ko ito para makatamo ng masaya at magandang buhay. Pero habang isinusulat sakin ang mga kuwentong ito, marami akong makikilala: mga bagong kaibigan, karamay sa buhay, at mga magpapa-ibig sakin--at maninira pa. Kaya ko 'to, laban lang. Pero sa mga pagdadaanan ko, makaka-graduate kaya ako?Concluída
Bittersweet Hearts
Dear diary, It's 2009. Wordpress is in [Wattpad is not yet out]. Uso sa munting school namin ang magsulat. Sis lahat naging instant authors. Bilang takot akong maiwanan sa trend, why not join the fun, di ba? Pwede kong gawin online diary itong blog while jotting my memories down. Maybe this can also distract me from my problems... Which reminds me, ano pa nga ba ang isusulat ko dito? Syempre, my life which has been a total disaster lately. Eto yung sneak peak: 1. Major family & love life issues last summer 2. Moved to a new country/home 3. Moving to a new school in the middle of high school 4. Going *baliw* soon... Charing. Call me a drama queen pero swear, nakakabaliw. Kalurky talaga. Abangan niyo nalang yung full ganaps and join me in my misery. Btw, don't worry, may mga kilig parts din siguro. I think? Secret nalang muna kung siney itech na nagpapatibok ng puso ng lola niyo. Shet, grabe yung kilig ko. Pero secret muna mga sez. For now, ito muna masasabi ko. I'll update soon! xoxo, Andy [Author's note: Tara, sabay sabay tayong marindi, kilabutin at balikan ang nakaraan!! :) actually I'm bringing back this story I wrote wayback in high school for nostalgia's sake. Gusto ko din ipreserve yung original, kaya ireretain ko yung most parts, pati language (taglish). Pero grabe yung kilabot ko sa ibang parts, bakit ang corny natin nung high school... Patawad po in advance! Most importantly, enjoy, mga beh! x ]Concluída
The Ugly Nerd of Section 3 (COMPLETED) gxg
STORY DESCRIPTION: San ka nakakita ng babaeng panget na nga, ay malakas pa ang loob makipagsagutan sa iba? Wala pa ba? Panget sya pero mambabara. Panget sya pero mapanlait din. Panget sya pero malakas ang loob. At higit sa lahat, panget sya pero palaban. Gusto nyo bang makakita ng ganitong babae sa kasaysayan ng wattpad? So eto na, read this one and you'll know what I mean. And isa pa, let's see kung uubra ba ang ganung personality nya sa 'hot chic' ng Section 3 na kilalang masungit, suplada, at mataray. So enjoy reading, perhaps? Goodluck. Author's Note: Mahigpit na reminders readers, ipinagbibigay alam ko pong talagang may madadaanan kayong mga linyang may tema, lenggwahe, at karahasan sa kwento na hindi angkop sa mga bata. Cussing machine po ang ating bida kaya pagiging open-minded ang kailangan. Medyo madalas po ang magiging murahan at sigawan sa kwentong ito kaya ihanda na ang inyong mga sarili sa una pa lang na chapters nito. Iyon po ang character na kailangang iportray ng ating bida para makompleto ang pagiging palaban nya. Kung hindi nyo carry ang mga ganung bagay, feel free to go guys. Hehe. Di ko po kayo pinipilit. Ang sinasabi ko lang ay expect those things already habang binabasa ito. TAKE NOTE: Girl to girl po ito. Wag pong malilito dahil nakalagay na rin po sa title na gxg po ito. Di ko na rin po ima-mature content ito dahil nairemind ko na dito pa lang sa unahan na may mga cussing and foul words talaga dito.Concluída
RFOM *Completed*
Noong una'y niyaya lang ako ng mga kaibigan ko na pumasok dito but I refuse. And now, I don't expect that I will be studying here. Dito pala kasi ang gusto ng dad ko kaya sumunod na lang ako. I'm such an obedient child right?HAHAHA...pero nung nalaman kong dito rin siya papasok ang childhood friend kong I haven't seen for a VERY long time, I FEEL GREAT! I Think this is the best and right time for us....-----John Keith McKnightConcluída
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo