Sadece unutulmayan bir an var gözümün önünde, kucağımda yatan anneme baktım elini kanayan bıçak yarasının üstüne koydu o nun o acınası sesi o kadar canımı yakıyorduki Nolur Allahım dedim onun acısını bana ver nolur diye yalvardım Sonra annemin elinin birden karnından düştüğünü gördüm sonrada bir kahkaha ve bir ses
sen bir fahişeydin hakkını buldun
Geriye sadece çığlıklarım ve annemin cansız bedeni kalmıştı
*********
Şimdi, ruhumun tutuklu kaldığı o eski evi çiçek bahçesine çevirecek insanlar vardı hayatımda. Hayat bir yanı bozarken bir yanıda düzeltiyormuş aslında....
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang