UYUMSUZ

Siz hiç gözlerinizin önüne kırmızı ve kalın kumaşlı perdeleri çekip o perdeleri her açtığınızda da birbirinden farklı sahneleri gördünüz mü? Ben gördüm, her dakika o gördüğüm sahne değişse de gördüğüm her sahnenin her bir detayını hatırladım.

Hayal kurmak güzeldir ama ya hastalık boyutuna gelirse?

Sevmek güzeldir ama ya takıntı haline gelirse?

Anormalliğine alıştığımız durumlar nasıl normalleştirilebilir ki?

Ya da normal olan nedir?