NO:333

Her yer karanlıktı. Ne olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu. Neredeyim, neredeyiz, Ve ne için buradayız.

Bir kız çığlık sesi duydum. Oraya gittim.

Kapının altında ki kan izini gördüm.

O beni kendine çevirdi... Gözlerim gözleriyle buluştu. oydu bu

Ege'ydi... Ege Korkmaz'dı ben onunla o benleydi.

Şimdi içimizde ki karanlık bizi çıkışı göstericek miydi? Bilmiyorum ama Kalplerimizin bir olduğunu biliyorum.

Buradan tek değil 7 kişi olarak çıkıcaktık.

Çıktığımız zaman ise ya karanlığın ya da ışığın yolunu... Ya gündüzün ya da gecenin yolunu seçecektik

Ay mı?

Güneş mi?

Biz Ege'yle

bir çiğ tanesiydik o çiğin beyaz, aydınlık tarafı ben ise siyah, karanlık tarafıydım.

Ben kaostum. O ise bu kaosa son verecek kişiydi

Sadece ikimiz değildik buradan çıkan biz tam yedi kişiydik ve hepimiz ardımızda ki ormanı ve okulu bırakarak çıkışa ulaşmak isteyen yedi gençtik.