Bir Avuç Sevgi

Gözlerimin içine öyle bakıyordu ki kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Aman Allah'ım buna daha fazla devam edemezdim. Gözlerine bakmamak için başımı eğdim.
"Ne yapmaya çalışıyorsun ?" dedim. Sesim fısıltı gibi çıkmıştı. Çok heyecanlıydım.
"Ne anladıysan onu." Çok açıklayıcı oldu.
"Beni etkilemeye mi çalışıyorsun ?" Ah , kesinlikle başardı.
"Olabilir."
Eliyle çenemi tutarak başımı kaldırdı ve gözlerinin içine bakmamı sağladı.
"Yapma." dedim. Sesim yalvarır gibi çıkmıştı.
"Neden ?"
"Sonunda üzüleceğim. Çünkü hep böyle olur. Ben üzülmek istemiyorum."
"Seni asla üzmeyeceğim."
"Korkuyorum."
"Neyden ?"
"Sırlardan." Bir an durakladı.
"Korkma."
"Biliyor musun, aslında tek istediğim bir avuç sevgi."
"Ben sana ondan daha fazlasını vereceğim." ve sonra devam etti. Akşamın bunaltıcı sıcağında tatlı bir meltem gibi gelmişti bana o iki sözcük.
"Seni seviyorum." İstemsizce gülümsedim. Kollarımı boynuna doladım. Onu asla bırakamazdım. Çünkü o benim kurtuluşumdu...