Nightingale

O gece çok karanlık ve soğuktu. İçimde bir boşluk vardı ama neydi. Pencereden dışarı baktım. Onun arabası hala geçmemişti ya da etrafta ona dair hiç bir şey göremiyordum. Daha sonra yatağa oturdum ve kitap okumaya başladım. Onu düşünüyordum. Bu saate kadar nerdeydi? Stüdyoda işleri mi uzadı yoksa barda sürtükleriyle mi eğleniyordu? Kafamı böylesine kurcalayan sorular varken dışarıdan gelen ses ile irkildim. Onun sesiydi. Pencereye doğru yöneldim perdeyi yavaşça aralayıp ona baktım. Arabanın kapısını açtı eline kocaman bir kutu vardı. Telefonla konuşuyordu ve mutlu gözüküyordu. Kafasını bizim binadan tarafa döndürdüğünde hızlıca perdeyi kapatıp eğildim. Gülme sesi geldi. Sanırım beni fark etmişti. Apartmandan içeri girdiği kapıyı kapatma hızından belli oluyordu. Ama ne olursa olsun kasları, duruşu ve gülüşüyle bu çocuk beni fena etkiliyordu.