MİHRİMAH

Yine yenildim gözyaşlarıma . Pencereden gökyüzüne baktım ve iç geçirdim. Sadece düşündüm. İçimdeki öfkeyi, kini, akan gözyaşlarımı...

Peki ya hiç kuraklık yaşamış mıydı gözlerim? Yağmurdan önce gürleyen gök gibi gürlemiş miydi neşem sevincim. Denizin dalgası gibi yükselmiş miydi ruhum. Kalbim deli gibi en son ne zaman atmıştı?

Tek bildiğim şey gece esen çöl rüzgarı gibi şiddetliydi hepsi. Bir gece baktım ki birdaha esmedi. Heryer kapkaranlık. Sabahları kurak bir toprak oldu içim. Susuz kaldım sevgiye, aileye , mutluluğa ,huzura ,iyi insanlara. Ama su yoktu, aile yoktu, sevgi yoktu...

Ailesi bir anda dağılıvermis bir genç kadın. Onun hikayesi sadece kin nefretten doğan intikam ateşi. Tek amacı yaşadıklarına sebep olan herkesi yok etmek ve kardeşine güzel bir hayat verebilmek. Sadece böylece bu acıdan kurtulacağını düşünüyor. Onun hikayesine birde çocukluk aşkı katılıyor. Onu çok seven.

Peki ya uzunca bir aradan sonra aşkı tekrardan tadabilecekmi?

Umarım kitabımı beğenirsiniz. Ama ya boşver deyip geçmeden önce bir bakmanızı isterim. 😘 Güldürün be şu garibin yüzünü