VİRA VERA

VİRA VERA

Reads 41
Votes 2
Parts 2

Ongoing

Last published Mon, Apr 5, 2021

aile anne aşk baba benlik

Geçmişi bırakmadı peşini. Son nefesinde bile çekemediği soluğuyla hatırlattı kendini. Ciğerlerini bu hale getiren kişiye bir kez daha lanet okudu ve bu sefer gerçekten son bir nefes aldı. Sağ ayağını boşluğa doğru kaldırdı ve kendini uçurumun huzurlu kollarına bıraktı. Huzurun bu kadar kolay erişilebilecek olduğunu yeni anlıyordu. Her şey bitmişti onun için ama artık huzurluydu. Kendi sonuna merhaba dedi. Bu isimdeki ilk ve tek kitaptır.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines