BİR KAMP MACERASI

BİR KAMP MACERASI

  • WpView
    Reads 381
  • WpVote
    Votes 107
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 25, 2021
İki okuldan da sınavla seçilen öğrencilerin hiçbir öğretmen olmadan, nereye gideceklerini bilmeden, başarılarının ödülü olarak ve sosyalleşmeleri için bir aylığına diye düzenlenen ve katılımın zorunlu olduğu bir kampa yalnızca müdürleriyle birlikte gitmeleri ve beklediklerinin tam tersi bir şeyle karşılaşmaları... Bu seneki kamp etkinliği amacına uymuyordu. Hatta yalnızca etkinliğin adı kamptı. Esas olay hayatta kalmayı başarabilmekti. Bakalım bu hikayede kahramanlarımız hayatta kalmayı başarıp, ormandan kurtulabilecek mi? Ya da bir kırmızı zarf da onlar için mi gelecek?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines