UÇURUM

17 yıl boyunca yetimhanede kalan bir kız, bir gün şans eseri abisiyle karşılaşırsa ne olur?

Neredeyse bir kızı ezecek olan biri, o kişinin yıllar önce öldüğünü düşündüğü kardeşi olduğunu öğrenirse ne olur?

17 yıl evlat acısı çeken bir aile, acılarının son bulduğunu öğrendiği zaman neler olur?

▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎

Karşımda oturan kişilere baktım. Biri dün beni neredeyse ezecek olan adamdı, diğer ikisi de annesi ve babası olmalıydı. İşin tuhaf tarafı annesi bana benziyordu. Tek fark gözlerimizdi. Neler olduğunu anlamak için müdüre hanıma baktım. Dolu gözlerle bana bakıyordu, neler olmuştu burada?

"Aysel anne iyi misin? Ne oldu?" Ağlamamak için kendini zor tuttuğu belli oluyordu.

"Gece, istersen otur kızım. Duyacakların sana biraz ağır gelebilir ama iyiliğini istediğimi bilmelisin." Aysel annenin hemen karşı çaprazındaki koltuklara oturdum. Buradaki herkese anne şefkatiyle yaklaşmıştı her zaman.

Derin bir nefes alarak konuşmaya başladı. "Gece, onlar senin ailen."

Söylediklerinin gerçekliğini algılayamadım. Ne demişti o? Ailem mi? Bakışlarım karşımdakilere döndü. Olamazdı değil mi, ben yanlış anlamıştım. İmkanı yoktu. Onlar benim için ölüydü bir kere!