UÇURUM
  • WpView
    Reads 490
  • WpVote
    Votes 40
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Feb 20, 2024
17 yıl boyunca yetimhanede kalan bir kız, bir gün şans eseri abisiyle karşılaşırsa ne olur? Neredeyse bir kızı ezecek olan biri, o kişinin yıllar önce öldüğünü düşündüğü kardeşi olduğunu öğrenirse ne olur? 17 yıl evlat acısı çeken bir aile, acılarının son bulduğunu öğrendiği zaman neler olur? ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Karşımda oturan kişilere baktım. Biri dün beni neredeyse ezecek olan adamdı, diğer ikisi de annesi ve babası olmalıydı. İşin tuhaf tarafı annesi bana benziyordu. Tek fark gözlerimizdi. Neler olduğunu anlamak için müdüre hanıma baktım. Dolu gözlerle bana bakıyordu, neler olmuştu burada? "Aysel anne iyi misin? Ne oldu?" Ağlamamak için kendini zor tuttuğu belli oluyordu. "Gece, istersen otur kızım. Duyacakların sana biraz ağır gelebilir ama iyiliğini istediğimi bilmelisin." Aysel annenin hemen karşı çaprazındaki koltuklara oturdum. Buradaki herkese anne şefkatiyle yaklaşmıştı her zaman. Derin bir nefes alarak konuşmaya başladı. "Gece, onlar senin ailen." Söylediklerinin gerçekliğini algılayamadım. Ne demişti o? Ailem mi? Bakışlarım karşımdakilere döndü. Olamazdı değil mi, ben yanlış anlamıştım. İmkanı yoktu. Onlar benim için ölüydü bir kere!
All Rights Reserved
#231
yaz
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • AZE
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • ASENA
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • RUH-U REVAN (Askıda)
  • Gözler Aynı Sen
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!
AZE

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

More details
WpActionLinkContent Guidelines