State of Unreality
- Reads 7
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Tue, Oct 12, 2021
"Ako si sleeping beauty tas ikaw si prince charming"
"Huh?Bakit naman ako?"
"Alangan naman ako si prince charming tas ikaw si sleeping beauty eh lalaki ka"
"Sige na nga"
Lagi naming nilalaro iyon.
Maraming bata ang nakikipaghabulan sa parke ngunit kami ay nasa loob ng bahay lamang dalawang naglalaro.Kahit ni-isang beses ay hindi ko pa nararanasang masikatan ng araw.Hindi niya ako sinukuan kahit na hindi niya na kaya.Hindi niya ako pinabayaan hanggang sa huling hininga niya.Pinalaya niya ako sa mundong ilalim at binuhat ako paakyat ngunit siya...hindi,hindi ko siya nagawang iligtas.Hinayaan ko siya at nagsisisi ako dahil kahit ni isang beses wala akong nagawa para sakanya.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Complete
RETIRED FUCKBOY
Naglalakad ako papunta sa parking lot.Sabi kase ng driver ni Kuya doon ko na daw siya hihintayin. Napatigil ako nang may narinig ako ng halinghing ng isang babae, parang nasasaktan ito Dali-daling pinuntahan ko kung saan nanggaling ang boses ng babae. "Ahhh..shit.. Kenjie..I want more baby!" "Ahhh...yeahhh...you want hard!" "Gosh..! Ouchhhh....ahhh! Nakita ko may lalaki sa kan'yang likuran.Kinakabahan ako.Madilim ang parking lot kaya hindi ko maaninag ang ginagawa ng lalaki sa babae. "Miss! Miss? Are you okay?"patakbo akong lumapit sa kanila.Baka kase sinasaktan ito ng lalaki. Napanganga silang dalawa na nakatingin sa akin. Nanlalaki naman ang mga mata ko. Nakatingin ako sa kanilang baba.Ang panty ng babae nakababa ito hanggang tuhod.Ang pantalon naman ng lalaki, nakababa rin ito. "Ano po ba ginagawa ninyo? Bakit nasasaktan siya?" "Fuck Kenjie! Tapusin mo ang nasimulan mo!"ani ng babae. "Miss turn around first, mamaya ko na sa iyo sasabihin."nakangising saad niya. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko ang isang malaking halimaw este ang kan'yang pagkalalaki. Napalingon kami nang may guwardiyang papuntang sa amin.Nagulat ako nang hinila ako ng lalaki paalis at iniwan namin ang babae. "I-iyong brief mo itaas mo muna,"mahinang saad ko sa kan'ya.Napakagat ako sa aking ibabang-labi. "Fuck! I forgot!" Kilalanin ang inosenteng, batang-bata na si Mia Geller.Paano niya mababago ang buhay ng isang bilyonaryong babaero pagkatapos mabigo sa unang minamahal.Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete![What Love Is [Bts Jimin × Jhope FF]](https://img.wattpad.com/cover/114681992-256-k130392.jpg)
What Love Is [Bts Jimin × Jhope FF]
Pumapatak ang ulan sabay ng pagpatak ng mga luha sa mata ko habang nakaupo ako dito sa rooftop. "ARRRGGHHH!!! ang tanga tanga mo Binie! nandyan na sya, pinakawalan mo pa!" sigaw ko habang hinahampas ang sarili. Wala akong maisip gawin kundi ang sisihin ang sarili ko sa lahat ng mga nangyari... Hanggang sa natuon ang pansin ko sa dulo ng rooftop. Lumapit ako sa barandilya at dahan dahang umakyat. I guess...death is the only medicine that I could take to end all of this... "Kailangan mo tong gawin Binie..." sabi ko at handa na ako... handa na akong tapusin ang lahat ng to- Nanlaki ang mga mata ko ng biglang may bumalot na dalawang kamay sa bewang ko at nagsalita... "No Binie. you don't have to do this." "J...jj-" hindi ko naituloy ng bigla nya akong hinila pababa at hinalikan. Hindi ako makapaniwalang nandito sya. "Please... just stay with me." Sabi nya habang nakikita kong may pumapatak na luha sa mga mata nya. "Ofcourse I will."Complete
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterComplete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Owning By A Billionaire (COMPLETED)
TEASER Kakarating ko lang sa company ni scy para hatiran sya ng lunch box, pagdating ko don pinapasok naman agad ako dahil kilala na ako dito. Habang papasok ako sa company pinagtitinginan ako ng mga tao at nagbubulong-bulongan pa sila. May narinig pa nga akong bulong na "kawawa naman sya" pero pinagsawalang bahala ko nalang yon. Papasok na ako sa elevator papunta sa opisina ni scy. Kinakabahan ako pero diko mawari kung bakit, ganitong-ganito din yung nararamdaman ko nong niloko ako ni kyden wag naman sana. Habang papalapit ako may mga naririnig akong halinghing ng tao. Papalapit ako ng papalapit sa opisina ni scy at papalakas din ng papalakas ang halinghing parang ungol ng tao. Pipihitin kona sana yung doorknob ng may marinig akong ungol. "Ohh scyruff, thats it babe". Natatakot akong buksan ito pero nangingibabaw parin yung kuryusidad na malaman kung sino ang tao sa loob. Unti unti kung binubuksan ang pintuan, nanginginig pa yung mga kamay ko. Pagbukas ko ng pinto nakita ko sila scy at yung ex nya na kulang nalang maghubaran na sila. Bigla kung nabitawan yung lunch box na dala ko na nagbingay upang matigil sila sa ginagawa nila biglang nagsiunahang pumatak yung luha ko, wala naba talagang araw na hindi ako umiiyak. Natulala ako sa nasaksihan ko ngayon, akala ko iba sya kay kyden pero pareparehas lang pala sila. "Baby let me explain". Papalapit na sabi saken ni scy habang yung ex nya nakangisi itong nakatingin saken. Lumabas nalang ako dahil diko kayang makita sya sa ganong posisyon. Lakad takbo ang ginawa ko, malapit na ako sa elevator naririnig ko pang tinatawag ako ni scy bago nagsara yung elevator. Ng magbukas yung elevator lakad takbo ang ginawa wala na akong pakialam sa mga taong nakakita saken na umiiyak ang importante ay makaalis ako dito. _PLAGIARISM IS A CRIME.Complete
Aalis Ka Ba?
Aalis ka ba? Kung may tao kang masasaktan sa pag-alis mo? Kung may tao kang pagmumukhaing TANGA? Kung may tao ka lang na paasahin? At kung ayaw mo talaga ang gagawin mo? Pero anong magagawa mo kung kaylangan talaga? Aalis ka pa ba? O susuway sa utos NILA? Sasabihin mo ba sakanya? O paasahin mo siya sa pagbabalik mo? Kaya mo bang iwan ang Prinsesa mo, na napakatagal mong pinoprotektahan? Kakayanin mo bang umalis ang Prinsepe at tagapagligtas mo? Makakabalik pa siya? Babalik pa siya? Sa pagbalik niya, ganon pa din ba? Ano nang mangyayari sa pagkakaybigan nila? O PAGKAKAIBIGAN? ------------------------------------------------------------------------ Another cliche story guys about sa magbestfriends.Complete
I'm Dame And This Is My Almost A Fairytale Story ♚♛(Completed)
Nang dahil sa isang hiling magbabago ang takbo ng buhay niya.. Panu kung isang araw sa paggising niya ay wala na siya sa mundong kinalakihan niya?? Panu kung napunta siya sa isang mundo na hindi niya inakalang nag-e-exist pala?? kakayanin niya kayang makisalamuha sa mga nilalang na noon ay sa mga libro niya lang nababasa?? At matupad nga kaya ang hiniling niyang matagpuan ang kanyang prince charming?? Kaya Tunghayan at samahan ang kakaibang Adventure ni Dame sa mundo ng fantasya.. Come on!! Lets enter the world of Fantasy and lets find out if happy endings do really exists!! ---------- #Jeshi_Hime14Complete
Crush Kita, Mahal na pala (Complete)
"It feels great to know that I'm the reason why you're laughing. I don't care, kung gawin mo man akong clown, as long as I can see you happy. I'm fine with it." Isang hopeless romantic si April Yanna. Pangarap niya ang magkaroon ng isang magandang love story na may happy ending at may napakagwapong prince charming. Hindi naman niya kasalanan kung bakit siya lumaking ganoon dahil bata pa lang siya puro Cinderella, Sleeping Beauty at kung sino pang Disney princesses ang pinapanood ng momay niya sa kanya. Kaya nang makilala niya si Hero-ang prince charming ng buhay niya-ay hindi na siya nagdalawang isip na ligawan ito. Makakamit pa kaya niya ang pinakaaasam-asam na happy ending kung sa tuwing lumalapit siya nito ay wala na itong ginawa kundi ang ipagtabuyan siya? a/n: This story is light. Very light na pati smack mahihirapan kayong hagilapin dito. Mga college student pa kasi ang characters ko dito, kaya pa conservative, at isa pa, inosente pa 'kuno' ako nang gawin ko ang storyang iyan. Wala pang masyadong lumot ang utak ko, kaya hayan na. This is my first story na ese-share ko sa wattpad. But this isn't my first time na magsulat ng ganito. Sa lahat ng story ko, ito ang isa sa pinaka matanda. High school pa ako nang maisulat ko ito at ngayon feeling high school nalang ako. HAHAHAH! I made this story as a gift sa bespren kong hopeless romantic. Dahil nga wala pa akong pera noon, bumabawi ako sa effort. At mahal niya ako dahil diyan! Ngunit nakulangan daw siya e, kaya ayon ibinalik niya sa sinapupunan ko ang storyang ito. Gusto niyang e revise ko. Kaya nga lang dahil may pagka busy ako sa buhay, umabot ng almost 5 years ang pagre-revise ko nito. Pero mahal parin niya ako! Ayun, Hi april! Kapangalan mo na ang heroine ng storyang ito. kasi nga mahal kita kaya umabot ng ganito ka tagal ang story mo. muah! mahahanap mo rin ang taong kaporeber mo!Complete
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.
More detailsContent Guidelines