KIRMIZI

Herkesin hatası vardır elbet. Ama bu kaçınılmaz bir kırmızıydı. Artık hiç bir şey eskisi gibi değildi. Çünkü o hep benimleydi. Acı çekmemi istiyordu. Yaşamak istiyordu. Beni istiyordu. Kırmızı istiyordu. Tıpkı kendisi gibi beni de yanında istiyordu. Bunları söylemese de gözlerinden okunuyordu. Artık kurtulmak istiyordum...

Sahi var mıydı kurtuluşu. Sanmam çünkü artık o eski ben değildim. Kırmızı artık en sadık dostum olmuştu. Şimkiye kadar kimsenin bana olmadığı kadar yakın, sıcak sevgi dolu. Ne kadar acı çeksemde onu bırakamazdım elimde kalan tek şey kırmızı ve acılar. Artık onları terk etmem mümkün bile değil...