SAVAŞIN TUTKUSU

Hayat masallardaki gibi değil. Ve bunu herkese farklı yollarla öğretir. Yaşadığınız her korkuda, her acıda, her gözyaşında bunu size gösterir. Masallarda büyük acılar yoktur. Sonları hep mutlu biter. Belli olmayan zamanlarda, asla bizim başımıza gelemeyecek kadar uzak diyarlarda mutlu mesut yaşarlar. Bizim gibi gerçek hayattakilere ise masal sonunda gökten düşen üç elma kalır. Yasaklı olan o meyve bile bize ödül olarak görülür.
Prenses hep bir prens bekler ve o gelince hayat pamuk şeker tadında olur. Sahi masallarda hep öyle olmaz mıydı? Prenses kulede mahsurken onu seven gizemli prens gelir kötü adamlarla savaşır, ejderhayı yener ve işte bilirsiniz. Mutlu son.
Ama benim hayatım pek masallar gibi değil. Benim masalımda klişelere yer yok.
Ben Tutku. Hayatını araba yarışlarından kazanan bir kızım. Bu benim sıradan hayatımdı. Ama benim sıradan hayatım bile maskelerin ardına gizlenmiş bir çift mavi gözle değişti.
Maskeli adam benim için masallardan çıkıp gelmişti.