Uykusuza Mavallar

Uykusuza Mavallar

  • WpView
    Reads 212
  • WpVote
    Votes 21
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Nov 16, 2021
''Belki yüz belki binlerce yıl sonra sevgilin tekrardan doğduğunda ona kavuşacaksın fakat sakın ondan seni hatırlamasını bekleme çünkü ölenlerin ruhları Araf'ın sularından içerek yüzlerce yıl dinlenir ve sonunda anılarını kaybederler. Sen ise insanlar arasında bekleyeceksin. İnsanlar dünyasında Tgrien gözyaşı kadar siyah yağmurlar yağdığında ve ay ışığı kendinden utanıp dünyaya sırtını döndüğünde, bütün yıldızlar geceyi terk edip geriye yaptığımız büyünün kara astarını bıraktığında sevgilin tekrardan doğmuş olacak. Onu dünyanın en gizli mağarasında da olsa bulup tekrar kendine aşık edersen cennetteki evinizde sizi bekliyor olacağız. Başaramazs-'' Büyükanne aniden sözünü kesip biraz paniklemiş küçük kıza şefkatle baktı. ''İşte bu kadar küçüğüm Melek Gabriel kehanetin son kısmını duyamadan dünya çukuruna düştüğünü hissetmiş ve yüzyıllardır tüm kara parçalarını adım adım gezerek sevgilisini arıyormuş. Kimseye yalan borcumuz yoktur.
All Rights Reserved
#268
deneme
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines