Kayıp Ruhlar

Kayıp Ruhlar

  • WpView
    Прочтений 1,720
  • WpVote
    Голосов 40
  • WpPart
    Частей 13
WpMetadataReadВ процессе
WpMetadataNoticeLast published вск, фев. 22, 2015
Islahevinden çıktıktan sonra benide diğerleri gibi serbest bırakmaları gerekiyordu.Ama yapmadılar,çünkü isteklerini yerine getirmemiştim ve kaçmıştım.Benim gibi birkaç kişi ile birlikte ormana atıldığımda dünyanın benden bir kez daha ne kadar nefret ettiğini analdım.O an herşeyimi kaybetmiştim.Kimsem yoktu.Tüm sevdiklerim gitmişti.Bende kayıp ruhlardan sadece biriydim artık.Yaşamam için bir neden kalmamıştı. O günden sonra,hayatım tamamen değişti.Her gün yeni şeyler öğreniyordum ve bunlar bana fazlasıyla ağır gelmeye başlamıştı.Hayatım koca bir yalanın üstüne kurulmuştu.Kayıp Ruhlar şehrinde kendimi bulmaya çalışıyorum ama herşey farklı yerlere dağılmıştı ve birleştirmeye çalışıyorum.Herşey gittikçe anlam kazanmaya başlıyor ama sonuç istediğim gibi hiç değildi.Bu hikayenin sonu,ve sonsuza kadar mutlu yaşadılar diye bitmeyecek.Korkuyorum.İçimde doldurulmayacak bir boşluk var. Yolumuzu kaybettik ama kim bilir,belki yeniden buluruz... ∞ Belkide bu dünya,başka bir gezegenin cehennemidir?
Все права сохранены
#40
ruhlar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

Вам также может понравиться

  • KROM VE KEMİK
  • YAPAY KALP +21
  • Vortaris
  • DUHUL
  • Albay Kızı
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • On Üçüncü Pay

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

Подробнее
WpActionLinkТребования к контенту