Rom-Com Series #1 : PAUBAYA (COMPLETE)
- Reads 155
- Votes 40
- Parts 16
Ongoing53m
Last published Mon, Sep 13, 2021
Aleckshia Mae Ferrer also known as Aleck she is simple girl with a crazy mind pero mabait at mapagbigay .Nakilala nya si Mickey dahil sa organization nila sa karate and then they fall to each other .
Sa totoo magiging sila ba talaga sila o hanggang sa walang label na lang? Sasagutin nya ba talaga? O hindi ? magiging masaya ba sila sa huli o hindi?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Embracing Simplicity
Isang babaeng gusto lang ng mapayapang buhay, hindi nararanasan ang dapat sa kanyang edad, patago ang kinalakihan, puro kinalakihang tao lang ang nakakakilala ng buong pagkatao niya, walang nakakakilala, masaya kaya ang ganyang buhay? Paano kung isang araw papasok na pala siya sa school na hindi niya kinasanayan? ano kaya ang mararamdaman niya kung meroong mga taong makakakilala sa kanya? sasaya kaya siya noong natupad na ang pangarap niyang may makakilala sa kanyang ibang tao? o kaya Mas gugustuhin niyang bumalik sa pagtatago kung puro masasamang tao lang din naman ang makakasalamuha niya. Matutupad pakaya ang pangarap niyang makaranas ng simpleng buhay na katulad ng ibang tao? Magugulat ka na lang kung sinong kinagagalitan nya ng husto ang magpaparamdam sa kanya ng isang tunay na buhayComplete
Almost Perfect
Si Jasha coleen leondale Isang babaeng bookworm. Pero hindi siya Nerd, talagang hobby nya lang talaga ang magbasa ng magbasa sa kanyang Library room. Moody siya .matalino, mayaman .She's gorgeous , Almost perfect nga kumabaga Si Thunder velozity lee Isang lalaking walang emosyon, hot tempered, matalino,mayaman, gwapo, Almost Perfect na nga kumbaga, pero sa pag ibig kaya? Almost perfect rin ba?Complete
The Love We Can't Have
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.Complete
Secretly Married to a Billionaire
Akala ni Louleine, normal lang ang buhay niya bilang architecture student - stress sa plates, puyat sa deadlines. Pero nang dumating si Prof. Jozehanaia -misteryosang prof na parang may tinatagong sikreto - biglang nagulo ang mundo niya. Lalong gumulo nang malamang... kasal na pala sila. Hindi nila alam kung paano nangyari. Wala rin silang maalala. Pero kahit walang alaala, may isang bagay na hindi mabura: ang koneksyon nilang dalawa. At habang sinusubukan nilang buuin ang mga nawawalang piraso, isang tanong ang kumakatok sa puso ni Louleine: Paano kung matagal mo na pala siyang minahal... kahit di mo maalala?
No One Raised Me, But You (Completed)
Started:6/24/25 Ended: 7/1/25 > Wala akong gabay. Wala akong tinig na nagsabi kung tama ba 'yung ginagawa ko. Wala akong kamay na humila sa'kin palayo sa gulo. Iniwan ako ng nanay ko para sa ibang lalaki. At ang tatay ko? Lagi siyang wala. Abala sa trabaho, sa kumpanya, sa kung saan. Hindi niya alam na unti-unti na akong nawawala. Akala ko okay lang maging bastos, sumagot, maglayas, manakit. Akala ko normal lang maging ako-yung walang pakialam. Pero dumating siya. Tahimik. Palaging seryoso. Ayoko sa kanya nung una-masungit, preskong presidente ng school. Pero habang tumatagal, siya 'yung tanging tao na... pinagsabihan ako. Hinintay akong magbago. Tinuruan akong rumespeto. Hindi dahil kailangan-kundi dahil gusto niya akong matutong mahalin ang sarili ko. No one raised me... but you did. And now, I don't know how to live without you.Complete
Seatmate in Spotlight
First day of SHS. New classrooms. New classmates. New officers. Claud never wanted the spotlight - pero kahit ayaw niya, siya yung tipong mapapansin mo kahit hindi siya nagsasalita. Pretty, witty, sarcastic... instant VP material. Ryn? Sanay na sa spotlight. Muse ng klase, varsity player, at certified campus crush. Parehong habulin. Parehong untouchable. Pero anong mangyayari kapag isang Muse at isang VP paulit-ulit na napipilitang magkasama - sa projects, sa seatworks, at sa bawat school event? A campus AU full of banter, humor, and slow-burn WLW kilig na parang movie bawat chapter. Because sometimes, the hardest subject isn't Math or Accounting... it's figuring out your own heart.
Isang babaeng gusto lang ng mapayapang buhay, hindi nararanasan ang dapat sa kanyang edad, patago ang kinalakihan, puro kinalakihang tao lang ang nakakakilala ng buong pagkatao niya, walang nakakakilala, masaya kaya ang ganyang buhay? Paano kung isang araw papasok na pala siya sa school na hindi niya kinasanayan? ano kaya ang mararamdaman niya kung meroong mga taong makakakilala sa kanya? sasaya kaya siya noong natupad na ang pangarap niyang may makakilala sa kanyang ibang tao? o kaya Mas gugustuhin niyang bumalik sa pagtatago kung puro masasamang tao lang din naman ang makakasalamuha niya. Matutupad pakaya ang pangarap niyang makaranas ng simpleng buhay na katulad ng ibang tao? Magugulat ka na lang kung sinong kinagagalitan nya ng husto ang magpaparamdam sa kanya ng isang tunay na buhay
More detailsContent Guidelines