Yaralı Ceylan

''Şey ben yanlış odaya girmişim hemen çıkıyordum zaten''. Yol vermeyeceğini anlayınca yanından geçmeye çalıştım.

Kolunu kapıya yasladı ve geçmemi engelledi. Bu hareketiyle bir adım geriledim. Gözlerim gözleriyle buluşunca bana çok sert baktığını gördüm. ''Ailem beni bekler ben gidiyim'' dedim. Ama adamda tık yok. Kolunu kapıya yaslamış bana kötü kötü bakıyordu.

''Beyefendi çekilseniz artık'' dedim. Sinirlenmeye başlamıştım. Lakin onun benden 1000 kat daha sinirli olduğu belliydi. Aradan geçen 10 saniyenin ardından çözüm yolu olduğuna inandığım taktiği uyguladım. ''Aaa bu sizin amir değil mi'' Adam kaşlarını çatıp arkasına döndüğünde boşluğundan yaralanarak kolunun altından koşarak çıktım. Başkomiserin arkamdan ettiği küfrü umursamamaya çalışarak koşmaya başladım. Arkamdan ''Görüşeceğiz'' dedi sert ve bir o kadarda sinirli sesiyle.

Yanlış anlama yüzünden başlayan bir hikaye...