KURŞUN

İkiside bir ölü beden için uğraşıyorlardı .

Biri insanları öldürürken diğeri insanların ölümünü okuyordu.

Biri cesetleri yok etmek isterken diğeri ne olduğunu bulmaya çalışıyordu .

Biri yangına vurulurken diğeri yangını söndürmeye çalışıyordu .

Ama nereden bilsin ikiside yangında külle bir olacağını.

Bu kitap katil bir yazarın masum bir kıza aşkıydı.
İşlediği cinayetlerin aşkıydı.
Kitap yazma aşkıydı.
Ve masum bir kıza olan aşkıydı.

"Hayat bittiği yerden başlar küçük kız. Ve biz şuan bittiği yerdeyiz. Peki, şimdi nasıl başlıyacağız?" Dedi. Ulaç Yıldırım.

"Başlamıyacağız. Ben tek başlayacağım. Sen ise başlıyamacaksın." Dedi. Erda Menal

"Neden"
"Çünkü sen öldün. Bunun farkında değil misin?"
"Farkında değildim." Dedi. Ve durdu.

" ...Ama artık farkındayım." Ve benim için hayat bitmişti. Yaşam... yok oluş bitmişti.

Ulaç Yıldırım ölmüştü. Ve bunu sadece ben görmüş,ben hissetmiştim.

"Ben senin kitaplarını hiç küle çevirmedim ama sen benim kitaplarımı küle çevirdin. Ve bu sana son kitaplarım.
Zaman azalıyor Erda. Tik tak tik tak."