Her Şey Aşktan

"Beni evden kovamazsın"
Tamam belki bu eve yuvam diyemiyordum, öyle göremiyordum ama sığıntı gibi de hissetmedim hiç. Sonuçta evliydik, bir bebek bekliyorduk, birbirimize bazı sözler vermiştik. Sevgi değildi belki, bana aşık olduğunu düşünmüyordum ama saygı duyuyorduk birbirimize. En azından ben duyuyordum. Sevgi beklemiyordum mesela, o da sadakatin yanından geçmiyordu ama bunu bilerek gözüme soktuğunu düşünmemiştim. Bekâr hayatından kopamamıştı farkındaydım, evliliği de istemediğini anlamak için dâhi olmaya gerek yoktu ama bebeğimi istemişti yani ben öyle zannetmiştim.
"Kovabilirim ve zaten şimdi toparlanıp gidiyorsun"
" Yaptığıyla sabrımı zorluyordu ama hala bir şeyleri netleştirmenin peşindeydim. Gerçekten bebeğimizi istemiyor muydu?.