SESSİZ ÇIĞLIK

SESSİZ ÇIĞLIK

  • WpView
    Reads 13
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Apr 9, 2021
Onlar hiç susmadı aslında , sadece sessiz sessiz attılar çığlıklarını. Onlar da ağladı aslında, ama içlerine . Dışa vurdukları tek şey Aralarında o, eşi benzeri olmayan kardeşlikleriydi. Doğduklarından beri asla ayrılmayan iki sıradışı ve esrarengiz dost ; kimseye aşık olmamış bu gençler, ya bir gün kalp kapılarını aralarsa hala sağlam kalabilecek miydi bu güzel kardeşlikleri ? diğer tarafta ise aralarında ki o, sır gün yüzüne çıkabilecek mi ? ''Can'' dedim aramızdaki sessizliği dağıtarak ''Beni hiç bırakmazsın değil mi ?'' Bir gün aramızın bozulacağından o kadar çok korkuyordum ki bu tüm iliklerimi titretiyordu ,çünkü biz, ilk adımlarımızı beraber atıp , ilk kelimelerimizi birlikte dile getirmiştik, tek arkadaşım, tek dostum , tek sırdaşım, tek kardeşimdi o benim, Can tam gözlerimin içine baktı'' bir kalp ikiye ayrılırsa atmaya devam eder mi kurbağa ?'' olumsuzca başımı iki yana salladım '' İşte biz bir kalbin iki yarısıyız ,sen ne yaparsan yap , ne dersen de, seni asla bırakmam '' ASEL BASRA & CAN YILMAZ
All Rights Reserved
#119
bayrak
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines