"Neyin var?"
Sesinde bu sefer endişe tohumları yer alıyordu ama buna sevinemeyecek kadar canım yanıyordu.
"Mührüm siliniyor."
-
"Tüm bu kelebekleri aşmış olmam gerekirdi.
Ama seni seviyorum. Seni seviyorum.
Ve bebeğim en kötü gecelerimizde bile,
seni seviyorum.
Bırak nasıl buraya kadar gelebildiğimizi merak etsinler.
Çünkü ben aslında merak etmeye gerek duymuyorum.
Evet bunca zaman sonra, hâlâ seni seviyorum."
-stil into you/paramore
-Omegaverse-
All Rights Reserved