Bertaraf
  • WpView
    Reads 23
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Apr 11, 2021
-"Felaketler haber vermeden gelir. Kimse ne zaman ne olacağını bilemez, bilemediği gibi de o an nutku tutulabilir ve ne yapacağını şaşırır. O olayın hiçbir zaman etkisini atlatamadım, aslında atlatmak gibi bir isteğimde hiç olmadı." Aylarca, yıllarca sesini asla duymayacağınız, yüzünü bir daha görme ihtimalinizin dahi olmadığı, sizden dönüşü olmayan bir yola gitmiş olan insana aşık olur muydunuz? Ya da o aşkı sürdürür müydünüz? Bu kat edilemeyecek mesafe hikâyesiyle başlayan bir hikâye! Kız Kulesi ve Galata Kulesi'nin büyük aşkı gibi kavuracak... Fakat her yıldız gibi solacak. Kızıyla hayatta dimdik durmaya çalışan bir babaya kulak verin. Sakın unutmayın bir kapı kapanırken elbet bir kapı açılır ama dikkat edin; gözümüzün rengi ne olursa olsun, gözyaşlarımızın rengi aynıdır. -"Kalbim göğüs kafesime sığmadı, duyduklarım dayanılmaz bir acı. Yolda gelirken içimden binlerce defa yalvarmıştım hâlbuki... Ona bir şey olmaması için. Bana ilk baba değişini duyamamıştım ama karşılaştığımızda bana baba demesi... Gözyaşlarım olduğu yerde kalsın diye bakışlarımı bir müddet gökyüzüne doğru kaldırdım. Keşke onu hemen şu an şu dakika kurtarabilsem. Kalbimin çarpıntısı öyle bir arttı ki... "
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines