Kimsesizler

Kimsesizdin sen; yüreğin gibi. Hep bir yanın yarım kalmıştı. Hani bitmemiş kitaplar olur ya sende öylesin. Hep yanın yarım kalmış bir yanın eksik... Tamamlanmamış duygular,öpüşmemiş eller,okşanmamış saçlar... Hep bir şeylerin eksik olması mı gerekiyordu hayatında. Bir annenin şevkati,bir babanın merhameti ve arkanda dağ misali duruşu. Ama sen o küçücük yüreğinle yaşattın kardeşine annenin şevkatini babanın merhametini. Akıttın gözlerden gözyaşlarını... Doğru ya sen Kimsesizdin sahipsizdin. Kullanırlardı seni. Çünkü sen damgalı yurt kızıydın....
Nurşan Nalbantoğlu