O tym jak wytrwać w wierze, w tym świecie. ( w trakcie KOREKTY) PS: przepraszam, jeśli komuś totalna szczerość przeszkadza to radzę nawet zaglądać. Nie lubię debaty i kłótni.

Michael zmaga się z wieloma trudnościami od śmierci Evana, która miała miejsce trzy lata temu. Odkrywa, że jego życie jest tak nieszczęśliwe, jak się spodziewał - utrata pracy, tęsknota za ojcem. Zmęczony, przygnębiony i zły, bezskutecznie rozgląda się za nową ścieżką kariery. Otrzymuje tę szansę w sposób, którego się nie spodziewał, za pośrednictwem ojca, który oferuje mu pracę w siostrzanej lokalizacji Freddy Fazbear's Pizza. Pracując nad zdobyciem tego stanowiska, ponownie spotyka swoją przyjaciółkę z dzieciństwa, z którą zerwał kontakt po śmierci brata. Charlotte Emily, córka partnera biznesowego Williama. Wkrótce oboje odbudowują utraconą przyjaźń i pracują razem w wypożyczalni animatroników. Jednak ta praca prowadzi ich o wiele dalej, niż kiedykolwiek myśleli. Wydarzyły się straszne rzeczy, rzeczy, w które trudno im uwierzyć. Wkrótce zarówno ich zdrowie psychiczne, jak i ich relacja są wystawiane na próbę w wielu zagrażających życiu sytuacjach, podczas gdy jedno pytanie płonie w ich umysłach. Czy naprawdę warto ryzykować własnym życiem, aby naprawić przeszłość? Nie jest to moja autorska powieść. Jest to polskie tłumaczenie fanfika o fnafie. Oryginalne dzieło możecie znaleźć na profilu @TheInsaneFoxWriter Link do oryginału: https://www.wattpad.com/story/318426085-broken-and-together Notka od autorki oryginału: O ile nie zaznaczono inaczej, nie jestem właścicielką żadnej grafiki, muzyki ani postaci w tym fiku. Okładkę wykonałam sam, ale grafika na niej nie jest moja.

MY EGOCENTRYCY! Naszą specjalnością jest określanie małych rzeczy dużymi słowami: MIŁOŚĆ, NIENAWIŚĆ, SZTUKA, ARTYSTA, EMPATA. Schlebiamy sami sobie, pompujemy ego, aż to osiąga monstrualne rozmiary. Staje się bestią, którą ciężko jest zabić, ale bardzo łatwo zranić. I oburzamy się wtedy, plujemy, gryziemy i kopiemy bezmyślnie. Wymachujemy piąstkami, wygrażamy nimi tym, którzy ośmielają się nie doceniać naszego rzekomego geniuszu. Patrzymy na świat przez popękane okulary, wyraźnie widzimy tylko drobne fragmenty, całość jest zniekształcona. Przyjmujemy to jako fakt, nie dopuszczamy do siebie myśli, że problem leży po naszej stronie, na czubku naszego własnego nosa. Nie przyjmujemy niczego, co nie pochodzi od nas, co nie jest kompatybilne z tym, co wiemy, czujemy i rozumiemy. Nasza rzekoma otwartość jest tak naprawdę szczelnie zamkniętą, ciasną szufladą, której zamek, tak dla pewności, dawno temu zapchaliśmy plasteliną. Codzienne zapiski powstałe w celu narzucenia sobie dyscypliny. Niezbyt ciekawy obraz zaburzonego umysłu. Emocjonalny ekshibicjonizm. (13.05.2018 - 29.11.2018)

Bóg Jest. Był zanim byłam ja, był ze mną zanim go poznałam. Pukał do drzwi mojego życia. Dał się odnaleźć, kiedy go szukałam i kiedy nie wiedziałam, że go szukam. Był ze mną we wszystkich momentach. Pomagał, wspierał. Odnalazłam go, a potem zaczęłam go poznawać. Aż mnie przemienił i przestałam należeć do tego świata. On Jest ze mną i z Tobą, nawet jeśli go nie widzisz. "Chodź i zobacz!" (J 1, 46) A oto historia Naszego poznania

Drogi czytelniku, jest to książka, napisana z wielu moich przemyśleń, powstała już jakiś czas temu, składa się z cytatów, krótkich myśli i motywacyjnych zadań. Mam nadzieję, że odnajdziesz tutaj, fragment, który zostanie z Tobą na dłużej i jeśli zapragniesz podzielić się własnymi refleksjami, to zapraszam Cię do tego serdecznie.

Jak to się? Kiedy się zaczęło? Jak rozwinęła się choroba? Odpowiedzi są w tej historii

Gdy jedno masz małe marzenie. Pragniesz coś mieć...jednak życie nagle przyspiesza Bo wiesz,że czeka ciebie rok życia. Przychodzi straszna choroba. Jestem Julia. Mam 11 lat...moje marzenie to spotkać Sanah... Tylko tyle chce. Bo wiem,że spotkanie z nią ukoi moje serce. I będę mogła spokojnie zamknąć oczka. Wzruszając opowieść o dążeniu do celu. Pragnieniu chwili,która odda całe życie.

Jeśli "atencja" to nie polecam czytać bo może spotkać cię uczucie nagłej "chęci hejtu'

Dziewczyna na krawędzi otrzymuje niespodziewaną pomoc od dziwnej, irytującej istoty.

MY EGOCENTRYCY! Naszą specjalnością jest określanie małych rzeczy dużymi słowami: MIŁOŚĆ, NIENAWIŚĆ, SZTUKA, ARTYSTA, EMPATA. Schlebiamy sami sobie, pompujemy ego, aż to osiąga monstrualne rozmiary. Staje się bestią, którą ciężko jest zabić, ale bardzo łatwo zranić. I oburzamy się wtedy, plujemy, gryziemy i kopiemy bezmyślnie. Wymachujemy piąstkami, wygrażamy nimi tym, którzy ośmielają się nie doceniać naszego rzekomego geniuszu. Patrzymy na świat przez popękane okulary, wyraźnie widzimy tylko drobne fragmenty, całość jest zniekształcona. Przyjmujemy to jako fakt, nie dopuszczamy do siebie myśli, że problem leży po naszej stronie, na czubku naszego własnego nosa. Nie przyjmujemy niczego, co nie pochodzi od nas, co nie jest kompatybilne z tym, co wiemy, czujemy i rozumiemy. Nasza rzekoma otwartość jest tak naprawdę szczelnie zamkniętą, ciasną szufladą, której zamek, tak dla pewności, dawno temu zapchaliśmy plasteliną. Codzienne zapiski powstałe w celu narzucenia sobie dyscypliny. Niezbyt ciekawy obraz zaburzonego umysłu. Emocjonalny ekshibicjonizm. (18.06.2019 - 23.12.2019 )